گوشی تلفن را بر می‌دارم، شماره گلریز را می‌گیرم و بعد از سلام و علیک و معرفی، می‌فهمم که از شگفتی روزگار او نزدیک حرم امام رضا(ع) در مشهد مقدس است، سفرمان را یادآوری می‌کنم و این که دلش با گفتن اذان بود، او که صدایش به عنوان میراث شفاهی ثبت ملی شده است، می‌گوید: باور می کنید چند اذان گفته ام اما هنوز به دلم ننشسته است، دنبال یک کار جدید هستم، در ردیفی که تکراری نباشد، در ذهنم چند کار دیگر هم هست اما فعلا هیچکدام راضی ام نکرده و به آن نتیجه‌ای که مورد نظرم بود نرسیده ام. یک چیزی باید باشد مثل اذان مرحوم موذن زاده که خدا کمک کند و در ذهن‌ها بماند و جاودانه شود.

به گزارش سوکا ، گلریز، گریزی هم به کودکی می‌زند و ادامه می‌دهد: من در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شدم، این نواهای معنوی و عارفانه و عاشقانه به گوشم آشناست، همیشه دوست داشتم یک اذان بگویم و برایم دعا کنید که این اتفاق بالاخره رخ دهد.

او درباره ۴ کار جدیدش هم صحبت می‌کند و می‌افزاید: ۴ کار جدید ضبط کردیم، اولی برای شهید تهرانی مقدم، دومی شهید همدانی، سومی شهید باکری و چهارمی هم برای مدرس که بعضی از این کارها پخش شده و برخی هم نه.

این خواننده خوب کشورمان در پایان صحبت هایش با اشاره به بیانات رهبری درباره اهمیت و ضرورت پرداختن به سرود ، می‌گوید: حضرت آقا بخوبی تاثیر سرود را اشاره کردند ولی متاسفانه مدیران فرهنگی ما جدی نمی‌گیرند، من خودم شخصا دل پری دارم و این روزها واقعا تاسف می‌خورم و این به ضرر همه جامعه موسیقی است. آنهایی که بی تفاوت هستند دارند اشتباه می‌کنند، چرا که این سرودها هستند که از کنارش انواع موسیقی دیگر آفریده می‌شود.