به گزارش سوکا به نقل از فارس ، هنگامی که امام خمینی (ره) نظریه صدور انقلاب را مطرح کرد، شاید کمتر کسی می‌توانست باور کند که انقلاب اسلامی ایران که درگیر مشکلات فراوانی از جمله جنگ تحمیلی است بتواند چنین آرمانی را محقق سازد، اما امروزه بعد از گذشت حدود ۴ دهه از طرح آن نظریه، کمتر کسی است که بتواند بیداری اسلامی و موج اسلام‌خواهی و روحیه انقلابی‌گری و مبارزه با استعمارگران و ستمگران و استکبار جهانی ایجاد شده در جهان را بدون اثرپذیری از انقلاب اسلامی ایران تصور کند.

نه‌تنها دوستان که دشمنان نیز بر این باورند که این موج، همان صدور انقلاب اسلامی ایران است که بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران آن را مطرح کرد و متهم کردن ایران به دخالت در هر نوع حرکت اسلام‌خواهانه در دنیا نیز حاکی از پذیرش این مساله است. البته صدور انقلاب و بیدار شدن ملت‌ها، اولین مرحله از این پروژه بزرگ بود. پروژه بزرگی که عبارت است از احیای تمدن بزرگ اسلامی.

مراحل اولیه این پروژه بزرگ در جهان اسلام در حال شکل‌گیری است، مطالبه مردم برای ایجاد حکومت‌های اسلامی و پیروز شدن اسلام‌خواهان در انتخابات ریاست جمهوری‌های کشورهای اسلامی و مجالس آنان و مجلس گواهی بر این مدعاست. البته استکبار جهانی نیز در این میان، صرفا نظاره‌گر نبوده بلکه با همه توان کوشیده است تا جلوی این حرکت عظیم را بگیرد.

یکی از مهم‌ترین اقدامات آن در سال‌های گذشته، مقابله با اسلام‌خواهی و انقلابی گرامی بود، اما این اقدام که می‌توانست به رویارویی مستقیم مسلمانان و استکبار بینجامد و خشم و نفرت را برانگیزاند، جای خود را به ایجاد اسلام‌ های جعلی و گروه‌ های افراطی با عناوین مختلف نظیر سلفی‌ها و تکفیری‌ها داد.

آنها بهترین راه مقابله با اسلام‌خواهی و انقلابی‌گری مردم مسلمان را در ارائه اسلامی بشدت متعصبانه و جاهلانه دیدند تا با بیان شعارهای تند، مسیر اسلام‌خواهی و تشکیل تمدن اسلامی را به درگیری‌های فرقه‌ای و مذهبی تبدیل کنند و به جای رویارویی مستقیم، مسلمانان را به جنگ با یکدیگر بیندازند و با راه‌اندازی جنگ‌های نیابتی از تلفات انسانی و هزینه‌های احتمالی خود بکاهند و هزینه‌های آن را نیز بر خود مسلمانان تحمیل کنند که نمونه آن سوریه و یمن مصداق بارز این گرفتار آمدن در دام توطئه است.

امروزه به دلیل توسعه فناوری‌های نوین ارتباطی و سهل و کم‌هزینه شدن این ارتباطات، باید به دنبال استفاده حداکثری از این امکانات بود. استفاده از تولیدات فرهنگی متناسب با انقلابی‌گری و تدوین استراتژی‌های روحیه استکبارستیزی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران درباره حیات انقلابی باید در یک منظومه به هم پیوسته مورد توجه قرار گیرد.

انجام فعالیت‌های فرهنگی بدون پشتیبانی دیپلماسی سیاسی و بدون ایجاد هماهنگی بین فعالیت‌های تبلیغی نهادهای متعدد و بدون استفاده از دیپلماسی عمومی چندان اثرگذار نخواهد بود. لازم است سایر دستگاه‌ها نیز به فراخور وظایف و ماموریت‌های خود، طرح‌های خود را ارائه دهند تا در یک جمع‌بندی به استراتژی‌ نهایی بتوان دست یافت، اما قبل از هر چیز ابتدا باید اهداف را روشن ساخت تا معلوم شود مجموعه فعالیت‌های متعدد و مختلف در حوزه انقلابی‌گری به دنبال تحقق چه باید باشند؟

۱- تبیین مبانی نظری و تئوریک انقلابی‌گری و مبارزه با استکبار جهانی

۲- تغذیه فکری جریان انقلابی‌گری در جهان

۳- تمهید مقدمات و نشان دادن راه‌های تحقق انقلابی‌گری و مقابله با سلطه‌گران

۴- رساندن پیام واقعی انقلابی‌گری به گوش جهانیان

۵- آسیب‌شناسی خطرات و تهدیدهایی که ممکن است مسیر حرکت انقلابی‌گری را منحرف کند

۶- حفاظت و صیانت از انقلابی‌گری در مقابل افکار و گفتمان‌های خرافی و جعلی

علاوه بر این مبانی استراتژیک، راهکارهای گفتمان عملیاتی ترویج انقلابی‌گری در جهان را نیز می‌توان چنین برشمرد:

۱- توسعه و تقویت شبکه‌های ماهواره‌ای برون‌مرزی به زبان‌های مختلف با موضوعات و مخاطبان گوناگون

۲- تولید محتوا برای شبکه‌های برون‌مرزی با هدف گسترش انقلابی‌گری

متاسفانه آنچه که در شبکه‌های برون‌مرزی در جهت انقلابی‌گری اسلامی نمایش داده می‌شود، عمدتا گفت‌وگو و صحبت است. این برنامه‌ها گرچه مخاطبان و اثر خاص خود را دارند، اما استمرار آن خسته‌کننده است. بهتر است با تولید برنامه‌های جذاب، این روند را سرعت بخشید مانند انیمیشن، مسابقه و…

۳- ایجاد نشریات به زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسه و چاپ و انتشار همزمان آن در لندن و بیروت بدون انتساب مستقیم این نشریات به ایران

انتشار نشریات در ایران و توزیع آن در کشورهای دیگر با مشکلات عدیده‌ای مواجه است که علاوه بر افزایش هزینه‌های دسترسی آسان به مخاطبان، آن را با دشواری‌های فراوان مواجه می‌سازد و پشتیبانی مالی و محتوایی به صورت غیرمستقیم از آنها

۴- استفاده حداکثری از فضای مجازی با راه‌اندازی سایت‌ها مختلف با هدف جذب مخاطب و نشان دادن کثرت و گستردگی

۵- گسترش طرح تعامل مطبوعاتی با بنگاه‌های بزرگ مطبوعاتی و انتشار مطالب و مقالات در آن نشریات، انعقاد تفاهم‌نامه‌ های مطبوعاتی، برگزاری دوره‌ها، کارگاه‌ها و سمینارهای آموزشی برای علاقه‌‌مندان به فعالیت‌های رسانه‌ای در کشورهای مختلف از طریق سفارت‌خانه‌ها رایزنی‌های فرهنگی ج.ا.ا و دعوت از مدیران و سردبیران نشریات خارجی جهت بازدید از مراکز فرهنگی و هنری همدیگر.

۶- انتشار سلسله کتاب‌های انقلابی‌گری اسلامی با عناوین و موضوعات و زبان‌های مختلف و دارای هدف مشخص که در نهایت اندیشه احیای تمدن اسلامی را در خواننده ایجاد کند

متاسفانه کتاب‌هایی که برای مخاطبان خارجی منتشر می‌شود فاقد موضوعیت است، لذا علی‌رغم تعداد قابل توجه، متاسفانه این کتاب‌ها جریان‌ساز نیستند چرا که هر کتاب فقط جرقه‌ای ایجاد می‌کند بدون آن‌که بتواند عطش ایجاد شده را پاسخ دهد. می‌توان با طرح موضوع برای بیداری اسلامی جهت شروع کار با یکصد عنوان کتاب آغاز کرد و هدف نهایی را با خرد کردن در این صد کتاب به آرامی منتقل کرد

۷- فعالیت در شبکه‌های اجتماعی پرمخاطب مانند فیسبوک و توییتر با نام انقلابی‌گری اسلامی یا شبکه تلگرام، واتس‌آپ و ایجاد کانال و گروه‌های مناسب با عناوین مشابه که بتواند با ترغیب افراد به مشارکت، آنها را به همسویی و اشتراک‌گذاری نظرات دعوت کند که به‌عنوان ابزاری برای خیزش و جنبش به کار رود و و در صورت مواجهه با انقلابی‌گری اسلامی با موانع داخلی و خارجی، کمپین‌هایی را علیه آن به راه اندازد.

۸- استفاده از هنرمندان از قبیل خطاطان، نقاشان و موسیقیدانان که می‌توانند به‌عنوان سفرای صلح با خلق آثاری در این زمینه به ارتباط و پیوند مردم با کمک شایانی کرده و تاثیر عمیقی بر افکار عمومی بگذارند.

۹- راه‌اندازی هفته‌های فرهنگی در جهت معرفی و نقش بیداری اسلامی و استفاده از ظرفیت‌های رایزنی‌های فرهنگی در این راستا.

۱۰- ساخت فیلم‌های مستند توسط مستند سازان مستقل و جوان غیرمسلمان، نگریستن به پدیده بیداری اسلامی از دریچه نگاه غیر مسلمانان می‌تواند به مراتب تاثیرگذارتر باشد. البته باید در این خصوص خط‌مشی‌ها و سیاست‌ها مشخص شوند.

۱۱- تولید فیلم‌های داستانی و سینمایی با محوریت انقلابی‌گری اسلامی در منطقه و راه‌اندازی جشنواره بین‌المللی فیلم و سینمای بیداری اسلامی. چرا که همان طور که امروز شاهد آن هستیم کشوری چون ایالات متحده آمریکا توانسته با صنعت فیلم به بسیاری از مرزهای غیر قابل نفوذ رسوخ نماید و فرهنگ خود را جا بیندازد. ما نیز باید از این شیوه‌های آزمون پس داده استفاده نماییم.

۱۲- افشای حمایت‌های مخفی غرب از سلفی‌ها و تکفیری‌ها. این امر می‌تواند به جهانیان در یافتن اسلام واقعی و ماهیت و ذات حقیقی انقلاب اسلامی و اسلام کمک‌های شایانی نماید.

۱۳- تشکیل دپارتمان یا دفتری در نمایندگی‌های رایزنان فرهنگی ایران در کشورهای مختلف تحت عنوان «دپارتمان انقلابی‌گیری و احیای تمدن اسلامی» و نظارت پیوسته بر فعالیت آنها. (البته به نحوی که طوری نشان داده نشود که ج.ا.ا. در امور این کشورها دخالت مستقیم دارد)

۱۴- خارج کردن فعالیت‌های فرهنگی از حالت شعاری به حالت عملی. این اقدام نیاز به یک کارگروه متخصص و حرفه‌ای دارد تا تمام راه‌های ممکن برای نیل به این مهم را بررسی نمایند.

۱۵- برقراری ارتباط با دانشجویان و طلاب خارجی مشغول به تحصیل در ایران جهت معرفی اسلام و انقلاب اسلامی و انقلابی‌گری اسلامی و آماده کردن آنها برای معرفی این تفکر در کشورهای هدف جهت تبلیغ این موضوع در آن کشورها.

۱۶- آسیب‌شناسی انقلاب‌ها و حرکت‌های انقلابی و ضداستعماری در کشورهای مسلمان و لزوم هوشیار نگهداشتن مردم به توطئه‌ها و تفرقه‌انگیزی دشمنان از طریق وسایل ارتباط جمعی و فضای مجازی.

۱۷- استفاده از استادان دانشگاه و مراکز حوزوی و نخبگان در کشورهای مختلف جهت ارائه و معرفی و تبیین نظریه و سهم انقلابی، بیداری اسلامی در کشورهای خودشان به مردم.

۱۸- زنان به عنوان یکی از گروه‌های مورد هدف دشمنان در جهت مخالفت با انقلابی‌گری اسلامی می‌باشند، لذا زنان به عنوان نیمه‌ای از پیکره جامعه می‌توانند به عنوان یک پشتیبان قوی و مطمئن در جهت پیشبرد این اهداف مورد توجه قرار گیرد.

۱۹- پس از بررسی موارد فوق و تصویب آنها در شورای عالی انقلاب فرهنگی ،‌شورای عالی فضای مجازی و شوراهایی این چنین می‌توان با مشخص کردن هزینه‌های مربوط البته به صورت غیرمستقیم در پیشبرد آنها کمک کرد مانند کمک به فیلمسازان، حمایت از نخبگان در چاپ آثار علمی درخصوص ترویج و تفهیم گفتمان انقلابی‌گری.

لازم به ذکر است که هر چه نقش جمهوری اسلامی ایران در پیشبرد این حرکت اسلامی به صورت غیرمستقیم باشد می‌تواند راه‌های دشمنان در تهیه نقشه برای مقابله با انقلابی‌گری را خنثی کند.

یادداشت/ دکترمهدی گلجان