به گزارش سوکا ، بانوی تاریخ ساز ورزش ایران چهره شاخصی در ورزش ماست، بانویی که پس از آن تصادف وحشتناک که او را برای همیشه بر روی ویلچر نشاند به جای اینکه ناامید شود مصمم تر شد و با تغییر رشته از یک تکواندکار به یک ورزشکار تیر و کمانی مبدل گشت. او نخستین ورزشکاری هم در تاریخ ورزش ماست که به عنوان یک ورزشکار معلول سهمیه رقابت های المپیک را می گیرد. گفت وگو با این بانوی با اراده پیش روی شماست:

برای المپیک آماده شده اید؟

آنچه که در توانم است انجام می دهم و البته از حرکت نمی ایستم. همه چیز برای من مهیاست. سعی و تلاش خودم را کردم و بابت این موضوع که خدای نکرده کم کاری کرده باشم ناراحت نیستم. سعی کردم همه چیز را طبق برنامه های خودم پیش ببرم.

دوره قبل در پارالمپیک شرکت کردید اما اینبار المپیک پیش روی شماست. سختی کار چقدر زیاد شده؟

چند برابر شده است.می توانم بگویم کسب سهمیه المپیک برای من از طلا گرفتن در پاراالمپیک به مراتب سخت تر بود. به هر ترتیب طبق رکوردهایی که داشتم در پاراالمپیک توانایی کسب مدال را داشتم اما کسب سهمیه المپیک خیلی سخت بود. رقابت های المپیک رقابت بین ورزشکاران سالم است و من برای کسب مجوز ورود به این رقابت ها باید با افرادی دست و پنجه نرم می کردم که کارشان از من راحت تر بود. من روی ویلچر هستم و تمام فشار روی دستان من است و همین کار من را در رقابت با دیگران سخت تر می کرد.

با این شرایط ضریب مدال گرفتن شما در المپیک چقدر بالاست؟

کار خیلی سخت است. حریفان بسیار سرسختی در پیش رو دارم. اگر مدال بگیرم شاهکار کرده ام. یک ورزشکار معلول بین ورزشکاران سالم کار سختی برای رقابت در پیش دارد. اما من تمام تلاش خودم را انجام میدهم.

سختی کار فقط مربوط به رقابت با ورزشکاران سالم است؟

من از همان روز اول می دانستم مسیر بسیار سختی پیش رویم است اما همه تلاشم را کردم و همه توانم را گذاشتم. من شش ماه خانواده ام را ندیدم. در این مدت نه در شادی و نه در سختی نتوانستم کنارشان باشم. برای من این خیلی سخت بود. در این راه همسرم هم پا به پای من زحمت کشید و به من کمک کرد. فدراسیون تیر و کمان هم حمایت خوبی از من داشت و مربی من آقای واعظی هم زحمات زیادی کشیدند. همه این حمایت ها باعث شد زهرا نعمتی روز به روز پیشرفت کند و بتواند در نهایت این مسیر سخت را با موفقیت پشت سر بگذارد. البته طبیعتا ورزش حرفه ای سختی زیادی دارد اما تحمل همه این سختی ها به یک لحظه شادی مردم می ارزد.

چه توقعی از فدراسیون تیر و کمان دارید؟ این فدراسیون به اندازه کافی شما را حمایت کرده است؟

تا همین جا هم فدراسیون تیر و کمان کمک زیادی به من کرده است و جا دارد بازهم از رئیس این فدراسیون تشکر کنم. در حالی که اغلب فدراسیون ها با مشکلات مالی روبرو هستند، فدراسیون تیر و کمان این مشکل را تقریبا نداشت و من در همه اعزام ها شرکت داشتم و اردوهای بسیار خوبی برگزار شد.

پرچمدار المپیک هم شده اید. پس از هما حسینی و لیدا فریمان شما سومین بانویی خواهید بود که پرچمدار ورزش ایران می شوید. در اینباره چه نظری دارید؟

احساس بسیار خوبی است. خوشحالم که این توفیق نصیب من شد. افتخار بزرگی نصیب من شده است. من همیشه سرباز کشورم هستم و برای پرچم مقدس ایران عزیزمان می جنگم.

موفقیت در المپیک باعث نمی شود از انگیزه های شما برای ادامه کار کمتر شود؟

خیر. به نظر من موفقیت خود عاملی برای افزایش انگیزه است. من تمام تلاش خودم را به کار می گیرم تا در ادامه باز هم موفق باشم و بتوانم به موفقیت های بیشتری دست پیدا کنم.

هیلدا حسینی خواه / جام جم آنلاین