روزنامه گاردین که در ابتدا «گاردین منچستر» نام داشت، توسط جان ادوارد تیلور سال ۱۸۲۱ در شهر منچستر پایه گذاری شد و اولین شماره آن ۵ می همان سال به چاپ رسید. این روزنامه از همان ابتدای تاسیس خود تصمیم داشت علایق و عقاید لیبرال بعد از واقعه پترلو (قتل عام کشاورزان خواهان اصلاح قانون نمایندگی مجلس در سال ۱۸۱۹) را تقویت کرده و به تشویق آزاداندیشی سیاسی در میان مردم بپردازد.

روزنامه که تا سال ۱۸۳۶ به صورت هفتگی و تنها در روزهای شنبه چاپ می‌شد، پس از مدتی توانست یک نسخه دوم چاپ در روزهای چهارشنبه را هم اضافه کند. از سال ۱۸۵۵ با توجه به قانون حذف استفاده از تمبر در مطبوعات، نهایتا به چاپ روزانه رسید و قیمت نهایی‌اش را هم به دو سکه کاهش داد. اما شهرت اصلی این روزنامه که بعدها با نام «گاردین» شناخته شد، مدیون سردبیری فردی با نام سی. پی. اسکات است که به مدت ۵۷ سال اداره این روزنامه را به عهده داشته و در این مدت اقدامات فراوانی را در جهت افزایش اعتبار روزنامه انجام داد.

او که مالکیت کل روزنامه را در سال ۱۹۰۷ و پس از مرگ پسر تیلور (وارث قانونی گاردین) خریده بود، از ابتدای کار خود سوگند یاد کرد اصول فکری مالکان قبلی را با حفظ استقلال روزنامه همچنان ادامه بدهد. اسکات این اصول را در سرمقاله‌ای که به مناسبت صد سالگی روزنامه به چاپ رسیده بود، چنین برشمرد: «ابراز نظر آزادانه، اما حقایق مقدس‌اند… مخالفان هم به اندازه دوستان این حق را دارند که صدایشان شنیده شود…»

سرانجام و به دنبال بحران‌های ناشی از کمبود کاغذ و کیفیت پایین چاپ، روزنامه در سال ۱۹۶۴ به لندن نقل مکان کرد. اواسط دهه ۶۰ شایعات ادغام این روزنامه با دیگر روزنامه معروف اما بحران‌زده آن زمان یعنی «تایمز» به گوش رسید؛ چرا که بسیاری بر این عقیده بودند که تنها یک جا برای رقابت با روزنامه اصلی بریتانیا «دیلی‌تلگراف» وجود دارد. اما در نهایت مذاکرات به نتیجه نرسید و استقلال این دو روزنامه حفظ شد. گاردین حیات خود را در این دوران به سردبیر وقت خود با نام «آلاستیر هثرینگتون» مدیون است. اقدامات بعدی این روزنامه یعنی سرمایه‌گذاری در چاپ، در کنار حرکت موثر انتقال به لندن، به تحکیم موقعیت گاردین در طول دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی کمک فراوانی کرد. در آن دوران نقش این روزنامه در انعکاس صدای حزب کارگر و سوسیال دموکرات بدون تردید بود.

همچنین در سال ۱۹۹۷ گاردین از طریق تفحص در روابط خصوصی دو نفر از نمایندگان پارلمان با نام‌های جاناتان اتیکین و نیل همیلتون به سقوط دولت محافظه‌کار این کشور کمک کرد و جایزه روزنامه معتبر سال‌های ۱۹۹۷ و ۹۸ را هم به دست آورد. با همه‌گیر شدن ابزارهای اطلاع‌رسانی جدید و شروع استفاده روزنامه‌ها و سایت‌های خبری از اینترنت برای انتقال اخبار، گاردین هم دست به توسعه انتشارات آنلاین خود زد و طی سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ طیف وسیعی از خدمات دیجیتال، شامل برنامه‌های مخصوص گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها و نیز فعالیت در شبکه‌های اجتماعی گوناگون را به شکل قابل توجهی توسعه بخشید.