این در حالی است که وقتی جابه‌جایی‌های جدید در تیم‌ها صورت می‌گیرد، ما فصل را شروع شده می‌دانیم. مثلث جادویی بارسا از بازیکنانی تشکیل شده که همگی از آمریکای جنوبی هستند؛ مسی از آرژانتین، سوارز از اروگوئه و نیمار از برزیل. از این سه فقط سوارز شانس استراحت داشت و دو نفر دیگر پس از پایان فصل با بارسا به کشورهایشان بازگشتند تا تیم‌های ملی خود را در مسابقات کوپا آمریکا همراهی کنند این مساله به چند دلیل می‌تواند برای رئال‌مادرید خوشایند باشد چراکه مثلث تهاجمی حریف سنتی‌شان در اسپانیا برای مدت طولانی‌تری درگیر فوتبال است.

روحیه

پس از سه گانه قهرمانی، مثلث بارسلونا در بالاترین سطح روحیه قرار دارند، اما از آنجایی که آنها مدت کوتاهی با تیم و ترکیب متفاوتی همراه هستند، ممکن است بازی‌شان در تیم ملی در همان سطحی نباشد که در بارسلونا از آنها شاهد بودیم. از سوی دیگر ممکن است دو یا هر سه آنها نتوانند به قهرمانی این مسابقات دست پیدا کنند. این می‌تواند بدترین سناریو برای مهاجمان بارسا باشد که قطعا روی روحیه آنها در پایان فصل اثر می‌گذارد. اگر بازیکنان در یک بازی روحیه بدی داشته باشند، این روحیه بد مانند یک چرخه منفی روی عملکرد آنها تاثیر می‌گذارد و باعث کارکرد بد آنها می‌شود. آمارها نشان می‌دهد ۹۰ درصد گل‌های این فصل بارسا را این سه بازیکن به ثمر رسانده‌اند و زمانی که این نسبت گلزنی به طور فاحشی کاهش داشته، روی شرایط بارسا تاثیر گذاشته است. روحیه برای مهاجمان یک تیم اهمیت زیادی دارد.

تیم‌های متفاوت، تاکتیک‌های متفاوت

زمانی که فصل گذشته لالیگا آغاز شد مسی، نیمار و بارسا هیچ نشانی از قدرت نداشتند، اما وقتی فصل ادامه پیدا کرد این سه‌گانه بهم نزدیک شدند و به هماهنگی کامل رسیدند، به نحوی که پس از کریسمس بارسلونا را با چهره تهاجمی جدیدی دیدیم. مسی همان مسی همیشگی شد و کمی از دو مهاجم دیگر عقب‌تر بازی کرد تا بتواند با استفاده از نبوغ و بازی حیرت‌آورش، بازیسازی کند و با استقاده از توانایی‌های سوارز و نیمار ظرفیت تهاجمی تیمش را بالا ببرد. این سه توانستند به بارسا یک هماهنگی فوق‌العاده را تزریق کنند. سوارز و نیمار در حالی در این فصل قدرت تهاجمی بارسا را بالا بردند که هیچ یک در تیم‌های ملی کشورشان در همان موقعیتی بازی نمی‌کنند که در بارسا در آن حضور دارند. نیمار در تیم برزیل یا به عنوان گوش چپ بازی می‌کند یا در کنار مهاجم دیگر که در هر دو حالت هیچ کدام شباهتی با موقعیت او در بارسا که به عنوان مهاجم چپ بازی می‌کند، ندارد. برای سوارز هم چنین شرایطی وجود دارد. او که در هر دو تیم پیراهن شماره ۹ را بر تن می‌کند، در تیم ملی در کنار کاوانی به عنوان یک مهاجم اصلی و کامل بازی می‌کند، در حالی که وی در بارسا یک مهاجم سمت راست است. او اگرچه از حضور در رقابت‌های کوپاآمریکا محروم است، اما این هم می‌تواند نوعی مجازات برای بارسلونا باشد. به مسی می‌رسیم که بهترین بازیکن این مثلث است. او در فینال جام جهانی برزیل، در سیستم ۱ ـ ۱ ـ ۴ ـ ۴ آرژانتین پشت هیگواین بازی می‌کرد، اما اکنون می‌دانیم که آرژانتین سیستم بازی خود را به ۳ ـ ۳ ـ ۴ تغییر داده است. یعنی همان سیستمی که در بارسلونا اجرا می‌شود با این تفاوت که او اکنون در سمت راست بازی می‌کند و به قلب خط دفاعی می‌زند مانند همان گل تماشایی‌اش مقابل ایران. در هر حال چه مسی پشت یک مهاجم بازی کند و چه به عنوان یک هافبک بازیساز باشد و از هوش خود برای بهم ریختن خط دفاعی و انتقال توپ به بازیکنان دیگر استفاده کند، این با نقش او در بارسا که یک مهاجم کامل است، تفاوت زیادی دارد. به طور خلاصه باید گفت که هر سه مهاجم ملثت بارسلونا در تیم‌های ملی کشورشان نقش‌های متفاوتی دارند که این می‌تواند پس از مسابقات کوپاآمریکا بارسلونا را با چالشی جدی بخصوص در ابتدای فصل جدید مواجه کند و این می‌تواند امتیاز ویژه‌ای به حریف سنتی آنها بدهد.

خستگی

پس از یک فصل طولانی در سطح باشگاهی، مسابقات کوپا آمریکا می‌تواند از نظر روانی و فیزیکی خستگی زیادی برای مثلث بارسلونا داشته باشد. خستگی روانی و ذهنی می‌تواند به اندازه خستگی فیزیکی مشکل‌ساز باشد. این در شرایطی است که با توجه به تعداد بازی‌ها مداوم و توجه بیش از حد رسانه‌ها در لالیگا، بازیکنان از نظر فیزیکی و روانی دچار خستگی فراوانی می‌شوند. به عنوان مثال مسوت اوزیل پس از جام جهانی هرگز نتوانست شرایط ایده‌آلی در آرسنال داشته باشد و همیشه در بازی‌ها به نظر خسته می‌آمد و این خستگی روی کنترل و تمرکز او تاثیر گذاشته بود. فصل‌های فوتبالی امروز، به پایداری و حفظ آمادگی جسمانی بدن برای مدتی طولانی نیاز دارد. در حالی که طولانی بودن لیگ می‌تواند روی آمادگی جسمانی اثر بگذارد، خستگی بیشتری به همراه داشته باشد و بازیکنان نیاز به استراحت بیشتری داشته باشند. به همین دلیل پیش‌بینی می‌شود مثلث هجومی بارسا بازی‌ها و دوران آمادگی پیش فصل را از دست بدهند که این باعث می‌شود آنها نتوانند در سریع‌ترین زمان ممکن با استراتژی و ایده‌های جدید تیم آشنا شوند.

مصدومیت و محرومیت

قطعا بدترین اتفاقی که می‌تواند برای یک بازیکن رخ دهد، مصدومیت است. با توجه به طولانی بودن فصل، احتمال مصدومیت بازیکنان افزایش پیدا می‌کند. کمتر یا بیشتر بودن این مساله به خود بازیکن و مربی طراح تمرینات بستگی دارد که تا چه اندازه باعث خستگی عضلات می‌شوند. به همین دلیل هر یک از سه مهاجم بارسا که به دلیل مصدومیت بازی‌هایی را از دست دهند، می‌تواند خبر خوبی برای مادریدی‌ها باشد. برای نیمار کوپا آمریکا خیلی زود به پایان رسید و درگیری در بازی با کلمبیا باعث شد، حالا عصبی تر به خانه برگردد، مسی هم هر گاه برای آرژانتین بازی می‌کند،فشارهای عصبی مقایسه با مارادونا همواره او را تهدید می‌کند.

نکته آخر

اینها دلایلی برای آن بود تا بدانیم رئال‌مادرید چگونه می‌تواند از حضور مسی، نیمار در کنار تیم‌های ملی کشورشان سود ببرد. یکی دیگر از این دلایل می‌تواند تقاضای استراحت بیشتر از باشگاه باشد که این سبب می‌شود آنها چند هفته ابتدایی فصل را برای هماهنگی با تیم از دست بدهند. شاید اینها دلایل خوبی باشد تا رئال‌مادرید با استفاده از آنها فصل را با آمادگی و هماهنگی بهتری آغاز کند. مثلث تهاجمی آنها یعنی بیل، بنزما و رونالدو اکنون در اختیار تیم هستند و قطعا تمام پیش فصل را در کنار رئال می‌گذرانند. بیل و رونالدو با توجه به این ‌که در رقابت‌های انتخابی یورو ۲۰۱۶ حضور دارند، آمادگی کمتری نسبت به سایر هم تیمی‌های مادریدی خود ندارند. رئال با توجه به این شرایط می‌تواند در هفته‌های ابتدایی برتری خود را به بارسلونا دیکته کند.

منبع: THE4THOFFICIAL.NE