عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس به خبرنگار جام جم آنلاین گفت: اگرچه منشا ریزگردها از کشورهای همسایه غرب و جنوب کشور ذکر شده ولی بخش زیادی از آنها به علت وقوع خشکسالی‌ در دهه اخیر و مدیریت نامناسب استفاده از منابع طبیعی است.

حسینعلی شهریاری افزود: برای مهار ریزگردها و تثبیت شن‌های روان در داخل کشور کارهای مختلفی انجام شد. در این خصوص می‌توان به مالچ پاشی و کاشت نوعی درخت موسوم به «تاغ» در مناطق کویری اشاره کرد ولی این اقدام نیمه‌کاره رها شد.

وی ادامه داد: در سال‌های ابتدایی فعالیت دولت جدید طرح مهار ریزگردها با جدیت دنبال می‌شد ولی در ادامه با توقف و کندی مواجه شد. از طرف دیگر منابعی هم که به این کار اختصاص پیدا کرد چشمگیر نبود، به نحوی که اکنون اجرای کامل و اصولی طرح‌ مقابله با ریزگردها با تردید مواجه است.

شهریاری با اشاره به معضل آلودگی هوای شرق کشور گفت: خشک شدن دریاچه هامون به اکوسیستم منطقه سیستان و بلوچستان خسارت زیادی وارد کرده و باعث افزایش توفان شن و گرد و غبار شده است. متاسفانه دولت کار خاصی در این زمینه انجام نداده و رایزنی با مسئولان کشور افغانستان هم موثر نبود، به نحوی که اکنون دریاچه هامون به جای کمک به رونق کشاورزی و اقتصادی منطقه، گرد و خاک بر سر خانه‌های مردم می‌ریزد.

وی در عین حال تصریح کرد: آلودگی هوای کشور فقط به خاطر ریزگردها نیست، در حال حاضر افزایش تعداد خودروها و مصرف سوخت‌های غیر استاندارد در شهرهای بزرگ و صنعتی شهروندان را با مشکلات تنفسی و بیماری‌های جسمی مواجه کرده است.

به گفته نماینده مردم زاهدان در مجلس شورای اسلامی، کاهش ریزگردها نیازمند همکاری همه بخش‌های دولتی و خصوصی است و نباید فرد یا سازمان خاصی را مقصر جلوه داد. وزارتخانه‌های کشور و جهاد کشاورزی باید در این راه به سازمان محیط زیست کمک کنند. وزارت امورخارجه هم در این بخش دخیل است؛ باید با همسایگان ایران رایزنی کند و با همکاری منطقه‌ای نسبت به رفع این مشکل اقدام شود. شاید در کوتاه مدت مهار شن‌های روان در بیابان‌ها مفید باشد با این حال در بلند مدت، محافظت و احیای رودخانه‌ها و تالاب‌ها در کنار توسعه فضای سبز، عامل اصلی مهار ریزگردها به شمار می‌رود.

رضا گلین شریف دینی – خبرنگار جام جم آنلاین