روشی برای بقا: از وقتی اسلام به این سرزمین قدم گذاشت با مخالفت‌هایی مواجه شد، اما مسلمانان چین، علاوه بر این که خودشان را متعلق به چین می‌دانستند و عاشق وطنشان بودند، می‌خواستند مذهب خود را نیز حفظ کنند و به همین دلیل علمای هوئی موارد مشترک در دین اسلام و دیگر ادیان رایج در چین را یافتند و سعی کردند فرهنگ مسلمانان چین بیگانه باقی نماند و از جامعه محو نشود.

خلیفه‌های چین: در گذشته مسلمانان چینی نمی‌توانستند براحتی در زمینه‌های علوم دینی تحصیل کنند و فعالیت داشته باشند و هر کس که به دنبال فراگیری این علوم بود باید در مساجد آموزش می‌دید. دانش‌آموزان و دانشجویان این مساجد را خلیفه می‌نامند و به معلم آنها امام گفته می‌شود. از ۲۰ سال گذشته تاکنون مسلمانان فرصت‌های بیشتری برای تحصیل پیدا کرده‌اند و دانشکده‌های دولتی و همچنین مستقل به آموزش این افراد می‌پردازد.

عبادت زنانه : شهر جینان، مکانی ایده‌آل برای مسلمانان زن است؛ چراکه آنها مسجدی ویژه زنان دارند و یک زن آن را اداره می‌کند. ساخت مساجدی مخصوص زنان، قدمتی طولانی دارد. در کشورهای دیگر مساجد تحت سیطره مردها است، اما چین تنها کشوری در دنیاست که زنان مساجدی ویژه خود دارند.

زمانی برای خانه‌تکانی : مسلمانان چین مانند دیگر کشورهای مسلمان، عید فطر، قربان و روز تولد حضرت محمد(ص) را جشن می‌گیرند. عید فطر، بزرگ‌ترین عیدشان محسوب می‌شود. آنها برای این عید سه روز جشن می‌گیرند؛ روز اول مردم به تمیز کردن خانه و سپس حمام کردن و پوشیدن بهترین لباس‌هایشان می‌پردازند و برای برگزاری مراسم مذهبی عید فطر به مساجد شهر ـ که از قبل تزئین و چراغانی شده‌اند ـ می‌روند. سپس تا سه روز جشن می‌گیرند و به تفریحاتی مانند تماشای بندبازی، خواندن ترانه‌های محلی، اجرای بازی‌های رزمی، کشتی و گشت و گذار در بوستان و باغ‌های شهر می‌پردازند.

عشق، راز شروع یک زندگی: مراسم ازدواج میان مسلمانان چین، ترکیبی از سنن اعراب و قوانین اسلامی است. آنها از رسوم دیگر اقوام چینی که برای عقد زن و مرد براساس طالع شان تصمیم‌گیری می‌کنند، دوری کرده و این کارها را بخشی از خرافات می‌دانند. یک روحانی، روز عروسی یا قبل از آن خطبه عقد را به زبان عربی بین زن و مرد جاری می‌کند. زن و مرد بر پایه عشق و احترام زندگی مشترک شان را شروع می‌کنند و به مهریه چندان توجهی نمی‌شود، چراکه آن را بیشتر نوعی معامله تجاری می‌دانند. در مقابل داماد به طور رسمی متعهد می‌شود حقوق همسرش را در زندگی زناشویی محترم بشمارد. البته طبق رسوم، هدایایی همچون لباس و جواهرات یا پول به عنوان سمبل خوشبختی به عروس داده می‌شود. آنها علاوه بر جشن معمولی عروسی، مراسمی مذهبی نیز در مسجد برگزار می‌کنند. در ضمن مسلمانان چین غیر از مسلمانان شهرهای مرزی، از قانون تک‌همسری تبعیت می‌کنند.

مترجم: نادیا زکالوند