درباره نتایج تیم ملی بسکتبال در این تورنمنت، نگاه کلیشه‌ای وجود دارد که ممکن است با مطرح کردن آن، راه بحث‌های بعدی بسته شود. این که در بازی‌های تدارکاتی نتیجه فقط یک عدد است حرف درستی است اما برنامه‌ریزی بعدی روی اعداد به دست آمده چگونه صورت بگیرد، نکته‌ای است که درک بائرمن، سرمربی تیم ملی بسکتبال بعد از مرحله شناخت تیم ملی بسکتبال باید به طور دقیق به آن بپردازد.

از اول نوشتیم، تورنمنت اطلس چین نه شکستش برای بسکتبال ایران ملاک است و نه پیروزی‌اش. این رقابت‌ها در اندازه مسابقه‌هایی بود که تیم ایران بعد از یک سال دوری نفراتش از یکدیگر، جایی در شرق دور، دوباره دور هم جمع شدند تا درک بائرمن آلمانی، ۱۶ بازیکن را یکجا تمرین بدهد و مسابقه دادن آنها را تماشا کند؛ یک نوع شناخت دو طرف از یکدیگر. در اوضاعی که تیم ملی دوره انتقال تجربه و جوانی را طی می‌کند، داشتن بازی‌های آسان و تمرینات متناوب از مسائل ضروری است.

در روزهایی که تیم ملی در چین، تیم‌هایی از ایتالیا یا اسلواکی و آمریکا را شکست داده است، نباید با بزرگنمایی، به استقبال این پیروزی‌ها رفت، هر چند تیم‌های اصلی ایتالیا و اسلواکی می‌توانند تا اندازه‌ای در دسترس بسکتبال ایران باشند، اما پیروزی بر تیم‌هایی از این کشورها در رقابت‌های چین، ملاک ارزیابی تیم ملی در نقطه شروع حرکت نیست. همان گونه که معتقدیم، دو بار شکست تیم ملی برابر تیم‌ب چین هم نمی‌تواند معیار درستی برای آن باشد.

نتایج بازی‌های چین، شرایط تیم‌های شرکت‌کننده و نوسانات آنها را بخوبی نشان می‌دهد؛ رقابت‌هایی که حتی حامد حدادی سنتر ایران را بر آن داشت تا در یکی از مصاحبه‌های خود، از حضور تیم ملی بسکتبال در یک جام غیرمعتبر انتقاد کند. هر چند روی بخشی از حرف‌های حامد باید فکر کرد؛ چرا تیم ملی بسکتبال بدون شناخت از تورنمنتی وارد آن می‌شود؟

شکست دادن تیمی از آمریکا که اصلا مشخص نیست بازیکنانش را چه گروهی از بازیکنان آمریکایی تشکیل داده‌اند با عنوان پیروزی تیم ملی بر منتخبان بسکتبال آمریکا، از نوع بزرگنمایی‌های مخرب است که شکست در دو بازی برابر تیم دوم چین، این پیروزی را با بزرگنمایی ایجاد شده بی‌اثر می‌کند.

بسکتبال آمریکا قهرمان جهان و المپیک بوده و برای هر گونه تحلیل درباره بازی ایران با هر تیمی از آمریکا باید به جایگاه رده بیستمی ایران در میان ۲۴ تیم جهان، آن هم در رقابت‌های قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۴ اسپانیا، توجه داشته باشیم. بزرگنمایی در قبال پیروزی بر تیمی که به نام آمریکا در چین حضور داشت، نوعی خودفریبی است، اما از دیگر سو، توانمندی بسکتبال ایران را نباید نادیده گرفت که سرآمد تیم‌های آسیایی است.

تیم ایران در مرحله تحلیل بازی‌های چین، باید در مسیر برنامه‌های آماده‌سازی حرکت کند، زیرا هدف این تیم قدرتمند که مانند آن را در ۱۰ سال گذشته نمی‌توان پیدا کرد، قهرمانی در جام ملت‌ها و حضور در المپیک ریودوژانیرو است.

هدف و برنامه چیست؟

هدفگذاری تیم ملی بسکتبال با برنامه‌ریزی برای این تیم از نکاتی است که کارشناسان بسکتبال درباره آن نظر می‌دهند. همان‌گونه که درک بائرمن می‌گوید، هدف قهرمانی در آسیا و گرفتن سهمیه المپیک ۲۰۱۶ برزیل است، اما برنامه‌ریزی برای رسیدن به این هدف چگونه است؟

فرزاد کوهیان، سرمربی تیم بسکتبال جوانان ایران که همراه این تیم در رقابت‌های جوانان جهان حضور داشته، می‌گوید: ورای انتقادها و تعریف‌ها از تیم ملی بسکتبال، واقعیتی که وجود دارد هدف و برنامه‌ریزی تیم ملی است. نقطه شروع این تیم کجاست و چه کاری می‌خواهد انجام بدهد و در نهایت به کجا می‌خواهد برسد؟ ما با این سه مولفه روبه‌رو هستیم که آقای بائرمن به عنوان یک مربی حرفه‌ای حتما پاسخ این پرسش‌ها را از قبل دارد.

سرمربی سابق تیم بسکتبال ذوب‌آهن اصفهان ادامه می‌دهد: توقعات از تیم ملی زیاد است، اما این تیم در فرصت باقیمانده با حضور درک بائرمن باید خود را به سطح توقعات عمومی نزدیک کند. کار ساده‌ای نیست، اما تیم ملی برای قهرمانی در آسیا و رفتن به المپیک چاره‌ای ندارد جز آن که از فرصت‌ها استفاده کند.

انتخاب درست نفرات تیم ملی

کوهیان در پاسخ این پرسش که تیم ملی بسکتبال بعد از رقابت‌های چین چه کارهایی باید انجام دهد که فرصت‌های تیم تا شروع رقابت‌های قهرمانی آسیا (اول مهر) از دست نرود، می‌گوید: من روی هدف و برنامه تیم ملی باز هم تاکید می‌کنم، اما گام بعدی انتخاب نفرات است.باید نفرات تیم ملی مشخص شوند یا دست‌کم‌ تیم ملی با کمتر از ۲۰ نفر به اردو برود و در بازی‌های تدارکاتی شرکت کند. این کار سبب می‌شود تمرکز نفرات تیم ملی بهتر شود. اعتماد به نفس تیم بالاتر می‌رود و درک بائرمن در فرصت کمی که در اختیار دارد، روی نفرات اصلی تمرکز می‌کند.‌ انتخاب نفرات تیم ملی که کوهیان بدرستی به آن اشاره می‌کند، یکی از دغدغه‌های بائرمن است زیرا او در پایان بازی‌های چین و در گفت‌وگو با سایت فدراسیون بسکتبال گفت: انتخاب ۱۲ نفر پایانی تصمیم سختی است چرا که براحتی نمی‌توان شخص یا افرادی را خط زد. ما باید آنهایی را نگه داریم که شانس بیشتر برنده شدن را به ما می‌دهند، اما برای من نام این افراد هنوز معلوم نیست. در حال حاضر همه را نگه می‌داریم و با آنها به آلمان می‌رویم. من همه بازیکنان ایران را می‌شناسم.

کوهیان درباره این که مربی آلمانی بسکتبال از بسکتبال آسیا شناخت کافی ندارد و در زمان باقیمانده چه برنامه‌ای برای شناخت بیشتر وی لازم است، بیان می‌کند: بهترین کار‌ ترتیب دادن بازی‌هایی است که به رقابت‌های قهرمانی آسیا منتهی می‌شود. یعنی باید براساس رقابت‌هایی که در پیش داریم، بازی‌های تدارکاتی پایانی را ترتیب دهیم تا بائرمن در همان مراحل پایانی شناخت خود را از تیم ملی و بسکتبال آسیا کامل‌تر کند. معتقدم او مربی حرفه‌ای و باتجربه‌ای است و در این مدت شنیده‌ام تمام وقت کار می‌کند تا شناخت بیشتری از بسکتبال آسیا به دست آورد.

این مربی بسکتبال نیز بر این باور است که ظرفیت‌های بسکتبال ایران بالاست و نفرات باتجربه و جوان، ترکیب ایده‌آلی ساخته‌اند که با اتکا به آن می‌شود برای چهارمین بار در ۱۰ سال اخیر قهرمان آسیا شد. از این رو برای موفقیت تیم ملی بسکتبال آرزوی گرفتن نتایج خوب می‌کند.

زنگ بیدارباش تیم ملی

از روزی که درک بائرمن، هدایت تیم ملی بسکتبال را بر عهده گرفت، حرف‌های قشنگ زیادی زده شد. مربی آلمانی تیم ملی بسکتبال در این مدت فلسفه مربیگری خود را بارها با سایت‌ها و روزنامه‌ها در میان گذاشته، اما به نظر می‌رسد زمان حرف زدن و خوش و بش متداول آشنایی، تمام شده و با دو شکست برابر تیم دوم چین‌ باید بیشتر دست به کار شد.

رقابت‌های چین بهترین فرصت برای شنیده شدن زنگ بیدارباش بسکتبال ایران و همچنین برای آغاز برنامه‌های عملیاتی تیم ملی است. یعنی حرف زدن کافی است و باید آستین‌ها را بالا زد. چینی‌ها با تیم دوم خود دو بار تیم اصلی ایران را با تمام قدرت شکست داده‌اند، بنابراین درک بائرمن نباید زمان را برای جبران این شکست‌ها در جام ملت‌ها از دست بدهد. نتایج تیم ملی بسکتبال بویژه در آخرین بازی که فقط ۴۷ امتیاز از سوی این تیم به دست آمد، روی کارهای ضروری باقیمانده تاکید می‌کند. درک بائرمن می‌گوید دفاع تیم ایران نیاز به مرمت دارد. در شرایطی که حمله ایران به‌مراتب بهتر است باید خطاب به سرمربی آلمانی گفت، برای تیم ملی بسکتبال ۴۷ امتیاز در بازی نهایی تورنمنت چین، نشانه خوبی نیست. تیم ایران برابر چینی‌ها چه مشکلاتی داشت که دو بار پی در پی به این تیم باخت؟ بازی‌های تدارکاتی خاصیتش همین است که تیم می‌تواند ضعف‌هایش را جستجو کند. ضعف‌هایی که بدون حرف باید روی آنها کار شود.‌ امروز باید به فکر دوباره روشن کردن موتور تیم ملی بود؛ تیمی که در بازی‌های آسیایی اینچئون بد بازی کرد و با همه نشانه‌های قدرتی که از این تیم و مردان باتجربه و جوانش سراغ داریم، همچنان بد بازی می‌کند.

محمد رضاپور

ورزش