به گزارش سوکا ، سارا تایت در ۳۳ سالگی و در اوج جوانی درگذشت. این قایقران تیم ملی زنان استرالیا که کاپیتانی این تیم را به عهده داشت در المپیک لندن مدال نقره را به دست آورده بود، اما فقط چند ماه پس از پایان رقابت‌های المپیک معاینات و تشخیص پزشکی او را شوکه کرد؛ سارا به سرطان مبتلا شده بود.

خداحافظی موقتی، همیشگی شد

سارا تایت، کاپیتان تیم ملی رویینگ زنان در المپیک ۲۰۰۸ پکن بود و در تیم رویینگ زنان استرالیا در المپیک ۲۰۰۴ آتن هم حضور داشت. این بانوی ورزشکار یک مدال طلا و یک مدال نقره رقابت‌های جهانی ۲۰۰۵ را در کارنامه اش داشت وعلاوه بر آن مدال نقره رقابت‌های جهانی ۲۰۱۱ را هم به دست آورده بود.

سه سال جنگ با سرطان اصلا باعث نشد تا او روحیه‌اش را ببازد یا کنار بکشد. او پس از این‌که ماجرای سرطانش رسانه‌ای شد، اظهار کرد: که به عشق همسرش بیل و دو فرزندش لیلا و لوکا زنده مانده است. تایت فوریه سال ۲۰۱۴ برای تکمیل مراحل بیماری‌اش از رویینگ موقتا کنار کشید، اما متاسفانه هرگز نتوانست به این ورزش برگردد. این بانوی جوان استرالیایی زمانی متوجه شد سرطان دارد که فرزند دومش یعنی لوکا را به دنیا آورد. دخترش لیلا نیز سال ۲۰۰۹ متولد شده و با مادرش به المپیک لندن هم رفت.

خبر درگذشت سارای دوست داشتنی همه را به واکنش واداشت. رئیس فدراسیون قایقرانی استرالیا پس از این اتفاق غم‌انگیز و تلخ در بیانیه‌ای اظهار کرد: «سارا یکی از مصم‌ترین و پرشورترین ورزشکاران زن این کشور بود و فقدان او همه ما را آزرده کرد.» کریس اوبرین سرمربی تیم ملی رویینگ زنان استرالیا نیز گفت: «سارا حالا الهامبخش ماست. این دختر سرسختانه جنگید و همه ما به او افتخار می‌کنیم. سارا برای همیشه در کنار ما باقی خواهد ماند. او یکی از موفق‌ترین و موثرترین ورزشکاران زن این کشور بود که خیلی زود ما را ترک کرد.»

پیشرفت تدریجی

همان‌طور که ذکر شد این ورزشکار فقید در سه المپیک شرکت کرد. در المپیک ۲۰۰۴ او و تیم ملی رویینگ زنان استرالیا در آستانه کسب مقام سوم رقابت‌ها قرار داشتند، اما خطای رابینسون هم‌تیمی سارا تایت زحمات کل تیم را بر باد داد و باعث شد تا تیم رویینگ زنان استرالیا از مقام سوم به رتبه آخر بین تیم‌های شرکت‌کننده تنزل داده شود. تیم ملی رویینگ زنان استرالیا در رقابت‌های المپیک ۲۰۰۸ پکن نیز به مقام هشتم رسید، اوضاع در ۲۰۱۲ لندن بسیار متفاوت بود. سارا تایت تا آستانه کسب مدال طلا پیش رفت، اما در نهایت مدال نقره گرفت هر چند همان مدال نقره نیز برای او یک دنیا خوشحالی داشت. نقره او قرار بود در المپیک ۲۰۱۶ تبدیل به طلا شود، اما سرطان به او امان نداد.

در اندیشه بازگشت

سارا تایت که در فوریه ۲۰۱۴ برای درمان بیماری اش قایقرانی را رها کرد برای بازگشت به تیم ملی و حضور در المپیک ۲۰۱۶ ریو برنامه‌های زیادی داشت. او قصد داشت پس از پشت سرگذاشتن بیماری اش به سرعت تمرینات خود را زیر نظر همسرش بیل که او هم مربی قایقرانی است از سر بگیرد تا بتواند باحضور در المپیک ۲۰۱۶ ریو یک افتخار دیگر به دست بیاورد. او قصد داشت مدال نقره خود در المپیک ۲۰۱۲ لندن را به مدال طلا تبدیل کند و در این میان اصلا هم به این اهمیت نمی‌داد که بیماری‌اش تا چه اندازه سخت و نفس‌گیر است. جنگیدن با بیماری‌ای که جز درد و رنج چیزی نیست خیلی سخت است، اما سارای حیرت‌انگیز نه تنها با آن جنگید بلکه در کنار آن به بازگشت نیز فکر می‌کرد.

او در جلسات شیمی درمانی با روحیه حاضر می‌شد و بسیار خوش خنده و خوش اخلاق بود. این بانوی ورزشکار تا لحظه آخر خندید و هرگز اجازه نداد این بیماری او و اطرافیانش بخصوص همسرش بیل را نگران و آزرده کند.

مترجم: هیلدا حسینی‌خواه / منبع: آ.یونیوز