۱) رمضانعلی دولو، سرپرست فدراسیون بسکتبال طی یک ماه و نیم گذشته کارهای بسیاری انجام داد، اما بنا بر دلیل و وجود طیف‌ها و دسته‌های مختلف انتخاباتی بیشتر هم مورد نقد و بررسی قرار گرفت. بگذریم خیلی‌ها به جای کارهای دولو، خود دولو را نقد کردند، با وجود این سرپرست فدراسیون تا اینجا بر اساس ماموریت سازمانی عمل کرده است زیرا آنچه را نباید از دیده خارج کرد انجام وظایف دولتی و کارمندی اوست.

دولو در دوران سرپرستی به دنبال مراقبت از بسکتبال در رویارویی با آسیب‌های احتمالی است اما از سوی دیگر شرایط زمانی ایجاب می‌کند در بخش‌هایی از بسکتبال ورود کرد و تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری کند؛ مانند تیم‌های رده‌های سنی که در حال حاضر اولویت‌های بسکتبال به شمار می‌آیند یا گزینش سرمربی خارجی برای تیم ملی.

تغییرات بخش‌های میانی اداره فدراسیون بویژه روابط عمومی از توجه به سطح ارتباطات در حوزه‌های تصمیم‌گیری خبر می‌دهد در حالی که هنوز عده‌ای اعتقاد دارند تا زمان برپایی مجمع انتخابات فدراسیون بسکتبال که زمانش مشخص نیست، فدراسیون در دوران سرپرستی باید از کارگروه‌های بیشتری برای مدیریت آکادمیک در برنامه‌ریزی کوتاه مدت بسکتبال استفاده کند.

از طرفی مشاوره گرفتن سرپرست فدراسیون نقطه عطف این دوران است اما از منظر دیگر باید توجه داشت دیدار و گفت‌وگو با افراد به گونه‌ای باشد که حس سوءاستفاده از قهرمانان و نام‌آوران به وجود نیاید بلکه از آنها در راه اتحاد و انسجام جامعه بسکتبال به طرز شایسته استفاده شود.

۲) در پی برگزار نشدن مجمع انتخابات فدراسیون بسکتبال از تیر سال گذشته تاکنون باید گفت اساسنامه و چارچوب و نظام اداری ورزش ما مشکلات فراوانی دارد، اما متاسفانه جریان‌های خاص فکری در پی رسیدن به اهدافی غیرحمایتی از بسکتبال سعی می‌کنند این مشکلات را در مقطع کنونی با افرادی که در فدراسیون حضور دارند، ارتباط دهند. این افراد نارسایی برگزاری انتخابات در همه فدراسیون‌های ورزشی، بویژه بسکتبال در سال گذشته را نادیده می‌گیرند. خارج از هر گونه بحث‌های سلیقه‌ای و سطحی، اهالی آگاه بسکتبال باید ابتدا به سراغ سند چشم‌انداز نظام ورزش کشور بروند و درون اساسنامه‌های فدراسیون‌های ورزشی را کندوکاو کنند که چرا انتخابات فدراسیونی مانند بسکتبال نزدیک یک سال نباید برگزار شود و چرا همان روزهای پایان مدیریت قبلی (تیر ۹۳) با مصلحت اندیشی، زمان برپایی مجمع به تعویق افتاد؟

۳) ساختار ضعیف بسکتبال از مهم‌ترین مشکلاتی است که از گذشته تا گروه کنونی اداره کننده بسکتبال به جا مانده است. از دولو در دوران ناپایداری در تصمیم‌گیری‌ها انتظار نمی‌رود ساختار بسکتبال را بنا نهد اما استفاده از نقطه‌نظرهای افراد بویژه قهرمانان ملی، به نوعی نشان‌دهنده تمایل به کار گروهی است که زمینه ایجاد ساختار مناسب را فراهم می‌کند.

ساختار بسکتبال با استقلال کمیته‌ها، آموزش، اقتصاد بسکتبال، استان‌ها و… در بلندمدت به وجود می‌آید، بنابراین علاوه بر مدیریت ارتباطی باید کارهای ستادی، اداری، اجرایی و فنی در کارگروه‌های موثر و کاربردی در بلند مدت انجام شود زیرا در شرایط کنونی ساختار بسکتبال ایران بشدت بیمار است.

محمد رضاپور / گروه ورزش