آکنه یکی از شایع‌ترین مشکلات پوستی است که هنوز در جهان شیوه درمانی موثری برای مقابله با آن شناسایی نشده اما استفاده از روغن بوته چای می‌تواند روشی مفید برای معالجه آن باشد.

آکنه اغلب اوقات زمانی بروز می‌کند که حفره‌های کوچک سطح پوست با سلول‌های مرده پوست مسدود می‌شوند. معمولا بدن در زیر این حفره‌ها «سبوم» یا چربی طبیعی پوست تولید می‌کند تا پوست را مرطوب نگه دارد. اگر به دلیلی این چربی راهی برای خروج نداشته باشد و داخل حفره‌ها حبس شود، محیط مناسبی را برای عفونت باکتریایی بوجود می‌آورد. آزاردهنده‌ترین آکنه نوعی از آن است که به دلیل گیر افتادن باکتری در پوست به صورت قرمز و ملتهب ظاهر می‌شود.

روغن بوته چای از گیاه «ملالوکا آلترنیفولیا» که بومی استرالیاست گرفته می‌شود و در سراسر جهان برای درمان مشکلات پوستی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تاثیرگذاری روغن بوته چای به خواص ضدالتهابی و ضدعفونی‌کنندگی آن مربوط می‌شود.

نتایج یک بررسی نشان می‌دهد که این روغن دارای ویژگی‌های ضد قارچی، آنتی باکتریال و ضدویروسی است.

به همین دلیل استفاده از آن برای مقابله با طیفی از مشکلات پوستی از درمان شوره سر گرفته تا عفونت قارچی توصیه می‌شود.

یکی از اولین مطالعات انجام گرفته در مورد کارایی روغن بوته چای در درمان آکنه مقایسه آن با «بنزوئیل پراکسید» است که ترکیب معمول در تولید داروهای آکنه است.

در حالی که به گفته متخصصان، بنزوئیل پراکسید در کاهش لک‌های بیشتری نسبت به روغن بوته چای نقش دارد، روغن بوته چای در کنترل چربی و پیشگیری از پوست پوست شدن و خشک شدن که از جمله عوارض شایع داروهای آکنه است، موثرتر عمل می‌کند. علاوه بر این عوارض جانبی ناشی از این روغن طبیعی کمتر است.

همچنین در یک مطالعه دیگر تاثیر پنج درصد از ژل روغن بوته چای با یک نوع داروی مشابه در تعدادی از بیماران مبتلا به آکنه خفیف تا متوسط مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که ترکیب روغن بوته چای ۳٫۵۵ تا ۵٫۷۵ برابر در بهبود آکنه موثرتر است.