تلفن همراهش را جواب نمی‌دهد اما چند دقیقه بعد خودش زنگ می‌زند. صدایش همان صدای گرم همیشگی اما لرزان است. می‌گویم استاد مرا به خاطر می‌آورید؟ یادتان هست در جشنواره فیلم‌های دینی که در یزد برگزار شد در کنارتان بودم؟ می‌گوید: مریضم، درد دارم…درد دارم! شنیدن این جمله کوتاه از عزت‌الله انتظامی، چهره ماندگار دنیای بازیگری، مرد فروتن و خوش‌خلق و مردم‌دار، یک جور یاس را به قلب آدم سرازیر می‌کند. مردی که از زمان پا گذاشتن به دنیای بازیگری بهترین شخصیت‌‌های سینمایی و تلویزیونی را به نقش‌هایی ماندگار تبدیل کرد.

می‌گوید: درد دارم… حالم خوب نیست و من به روز سرد پاییزی در آذر سال ۸۰ فکر می‌کنم که آقای بازیگر به بازار تهران، حسینیه ارشاد و مسجدالنبی رفت. اعتبار خود را گرو گذاشت و برای کودکان افغانی کمک جمع‌آوری کرد.

همان سال آقای بازیگر در گفت‌وگو با جام‌جم تاکید کرد: تصاویر کودکان آواره افغانی متاثرش کرده و تصمیم گرفته برای کمک به آنها قدمی بردارد و صدا و سیما در این راه کمکش کرده و دوربین شبکه یک با او در جمع‌آوری کمک همراه شده است.

عزت‌الله انتظامی نه تنها بازیگر ماندگار ایرانی است که خیر بزرگ هم هست. او در فعالیت‌های خیرخواهانه‌ای چون مدرسه‌سازی هم مشارکت داشته و دارد.

استاد این روزها در خانه استراحت می‌کند، از درد شاکی است اما افتخار بزرگی است که سال‌ها با عزت زندگی کنی و «استاد» باشی برای همه کسانی که می‌خواهند به راه بروند نه بیراهه.

پرویز پرستویی که همیشه ارادت خود را به آقای بازیگر نشان داده با انتشار عکسی از عزت‌الله انتظامی، نوشته است:« امروز از کلمه آقای استاد خیلی استفاده میشه. ولی استاد واقعی این بزرگواره. یعنی عزت سینمای ایران. عزت‌الله انتظامی برای من حکم مرجع تقلید را داره. خدا سایه‌اش رو از سر سینمای ایران کم نکنه.»

طاهره آشیانی – جام‌جم