به گزارش جام جم، عکسی که آن‌قدر معروف شد که در زمان خود نمادی از مردم افغانستان شد. این تصویر به یادماندنی که بارها از رسانه‌های مختلف جهان پخش شد، توسط استیو مک‌کوری سال ۱۹۸۴ و در شهر پیشاور پاکستان از دختر پناهجوی افغان گرفته شد.

استیو سال ۱۹۸۴ در سفری به منطقه‌ای در نزدیکی پیشاور پاکستان به مدرسه‌ای رفته بود که در آن تعدادی از آواره‌های جنگ افغانستان هم بودند. در یکی از کلاس‌های درس، چهره دختری ۱۲ ساله به نام «شربت گولا» نظرش را به خود جلب کرد.

استیو خواست از او عکس بگیرد، اما متوجه شد شربت بسیار خجالتی و ممکن است موافقت نکند، به همین دلیل اول از همکلاسی‌های او عکس گرفت تا خجالت شربت بریزد و سپس سراغ او رفت. عکس گرفته شد و روی جلد مجله نشنال جئوگرافیک در ژوئن ۱۹۸۵ چاپ و بسیار مشهور شد.

در عکس دقت کنید، احساسات و زیبایی در آن پیدا هستند. در عین حال دختری با شال پاره با صورتی که معلوم است شسته نشده، می‌بینیم. در چشم‌های سوژه بزرگی و استقامت و پایداری هم نهفته است. همین چیزهای متضاد باعث آفریده شدن این عکس شدند که به مونالیزای افغان مشهور شده است. شربت در آن زمان به علت بمباران نیروی هوایی شوروی، والدین خود را از دست داده و یتیم شده بود.

سال ۲۰۰۲، استیو در مأموریتی از سوی «نشنال جئوگرافیک» به افغانستان رفت تا شربت گولا را پیدا کند. جالب بود که زنان زیادی مراجعه و ادعا کردند «شربت» هستند! استیو از پیدا کردن شربت ناامید شده بود، او حتی نام سوژه عکس‌اش را هم نمی‌دانست، هیچ آدرسی از او نداشت و حتی نمی‌دانست به کدام قبیله متعلق است.

تا این‌که به صورت معجزه‌آسا مردی را پیدا کرد که برادر شربت را می‌شناخت. «شربت گولا» که از اقوام پشتون است سال ۱۹۹۲ به وطنش بازگشت.

هویت گولا با استفاده از تکنولوژی زیست‌سنجی و مطابقت عنبیه چشمش با عکس تائید شد. او خاطره گرفتن آن عکس را به وضوح به خاطر داشت، چراکه این تنها عکسی بود که در طول عمرش گرفته بود. شربت در اواخر دهه ۱۹۸۰ ازدواج کرده و اکنون سه دختر دارد.

او گفت آرزو دارد دخترانش بتوانند آموزشی ببینند که خودش هرگز آن را به پایان نبرده بود. عکس‌های جدید او در مقاله‌ای درباره زندگی‌اش در شماره آوریل ۲۰۰۲ منتشر و بر همین اساس مستندی تلویزیونی نیز تهیه شد.

علی محزون – ضمیمه چمدان
منبع: نشنال جئوگرافیک