در این گزارش تاکید شده که این سه شهر به نوعی بالاترین دمای هوا در جهان را تجربه می کنند و این موج گرما توام با شرایط نامطلوب آب و هوایی می تواند پیامدهای سوء به ویژه برای اقشار فقیرتر و آسیب پذیرتر داشته باشد.

پنج شنبه گذشته دمای هوا در شهر کویت به ۵۰ درجه سانتیگراد رسید اگرچه رکورد افزایش دمای این شهر به تابستان سال گذشته (۲۰۱۴) و دمای ۵۲ درجه سانتیگراد برمی گردد.

در طول ماه های داغ و سوزان این شهر، بیشتر ساکنان آن به مکان های سرپوشیده و مجهز به خنک کننده و تهویه کننده هوا پناه می برند. در واقع کویت یکی از داغ ترین شهرهای جهان محسوب می شود.

بعد از کویت، اهواز نیز در لیست گرم ترین شهرهای جهان قرار گرفته و در ماه ژوئیه امسال (۲۰۱۵) دمای هوا در این شهر از ۵۰ درجه سانتیگراد فراتر رفت.

در شهر کراچیِ پاکستان نیز موج گرما به حدی رسید که تا پایان ماه ژوئن بیش از ۷۵۰ تن به دلیل گرما جان خود را از دست دادند و ده ها هزار نفر دیگر به دلیل از دست رفتن آب بدن و گرمازدگی تحت درمان قرار گرفتند. دود ناشی از فعالیت کارخانه ها، آلودگی حاصل از تردد خودروها و انتشار گرد و غبار از جمله عواملی هستند که این شهر را از نقطه نظر کارشناسان سازمان جهانی بهداشت (WHO) در زمره بی کیفیت ترین مناطق به لحاظ شرایط آب و هوایی قرار داده است. برخی مناطق هند نیز تقریبا در شرایط مشابهی هستند.

در این گزارش همچنین تاکید شده که در کشورهایی مثل هند و پاکستان به دلیل ضعف برنامه ریزی، ارزیابی دقیق از تاثیر افزایش دما روی ساکنان شهرها و زندگی عادی مردم تقریبا غیرممکن است.

به گفته «آریانا ورما» از کارشناسان سلامت شهری در دانشگاه منچستر در برخی کشورهای کم درآمد، جمع آوری اطلاعات دقیق و قابل استناد معمولا کار دشواری است. از آنجا که در بسیاری از این کشورها ممکن است آمار رسمی کمتر از رقم واقعی باشند، این احتمال وجود دارد که شمار واقعی تلفات و خسارات ناشی از تغییرات آب و هوایی بیشتر از آمار اعلام شده باشد.

ورما با تاکید بر اینکه به طور معمول افراد کم درآمد در گرم ترین و آلوده ترین مناطق شهری سکونت دارند و کار می کنند، افزود: بهبود برنامه ریزی شهری برای حفظ سلامت آسیب پذیرترین اقشار جامعه ضرورت دارد. حتی در شهرهای پردرآمد نیز ضعف در برنامه ریزی می تواند تاثیر گرما را تشدید کند.

در همین رابطه مطالعه ای در سال ۲۰۱۵ انجام گرفته که پیش بینی می کند در هند تا پیش از پایان قرن حاضر، نرخ مرگ و میرهای مرتبط با گرما در مناطق شهری دست کم دو برابر افزایش خواهد داشت.

در این گزارش تاکید شده در صورتی که بتوان افزایش دمای هوا را به ۲ درجه سانتیگراد محدود کرد، تعداد روزهای داغ و سوزان در بخش هایی از خاورمیانه و شمال آفریقا ممکن است در ۴۰ سال آینده روند ثابتی داشته باشد.(ایسنا)