این مشکل معمولا در افراد میانسال دیده می‌شود و بیشتر، افرادی نظیر خبرنگاران، منشی‌ها و کارمندان بانک را مبتلا می‌کند که با سرعت و مقدار زیاد در روز می‌نویسند. بروز اسپاسم ابتدا با نوشتن به میزان کم، طبیعی است ولی با نوشتن زیاد، دستخط فرد بد می‌شود و ظرافت نوشتن از بین می‌رود. با گذشت زمان به‌تدریج موقع نوشتن،‌ قلم از دست فرد رها می‌شود، گاهی درد شدید هنگام نوشتن ایجاد می‌شود و سرانجام با پیشرفت بیماری، نوشتن حتی در حد چند کلمه مختل می‌شود.

مشکل مشابه در بعضی موسیقیدان‌ها که مدت طولانی به کار با دستگاه‌های موسیقی می‌پردازند نیز دیده می‌شود که به آن، کرامپ موسیقیدان‌ها گفته می‌شود. این حالت در یک درصد موسیقیدان‌های حرفه‌ای دیده می‌شود. کسانی که با سازهای زهی کار می‌کنند دچار اسپاسم انگشتان دست و کسانی که با سازهای بادی کار می‌کنند، ‌دچار اسپاسم عضلات دهان می‌شوند که مانع نواختن می‌شود. ‌ این نوع دیستونی یا اسپاسم فقط حرکات خاصی را درگیر می‌کند و سایر حرکات درگیر نمی‌شود، ولی در موارد شدید و اصرار بر تداوم نوشتن، سایراعمال ظریف دست مثل باز کردن وبستن دکمه پیراهن، استفاده ازسوییچ یا پیچ گوشتی نیز مختل شود. بیماری‌های مفصلی، سندرم تونل کارپ، اختلالات مخچه، لرزش فامیلی و ضعف عضلانی به علت درگیری سیستم حرکتی ازجمله مواردی هستند که می‌توانند سبب اختلال نوشتن شوند. کرامپ نویسندگان پس از رد این علل توسط پزشک تشخیص داده می‌شود. بیماران مبتلا به کرامپ نویسندگان اختلال زمینه‌ای مغزی مشخصی ندارند و تصویربرداری مغزی این افراد طبیعی است. احتمالا استفاده طولانی‌مدت از دست و تکنیک نامناسب نوشتن می‌تواند در بروز این حالت نقش داشته باشد.

برخی بیماران پس از ابتلا به این عارضه، شروع به نوشتن با دست مقابل می‌کنند ولی در حدود یک‌سوم از این موارد، دست مقابل نیز مبتلا می‌شود. توصیه کلی به این افراد،اجتناب از نوشتن است و باید صرفا برای کارهای مهمی نظیر امضا از نوشتن استفاده کنند. درمان دارویی اغلب بی‌اثر است. تزریق توکسین بوتولینوم یا بوتاکس نیز در مواردی می‌تواند کمک‌کننده باشد.

دکتر محمد روحانی

‌ متخصص مغز و اعصاب