جعفر بای با اشاره به نیازمند بودن ذاتی انسان‌ها به آرامش روحی و روانی اظهار کرد: هر عاملی که باعث از هم گسیختن این آرامش شود، اضطراب و ناآرامی را فراهم می‌کند. نشانه‌ها و علائم استرس به شکل فیزیولوژیک در جسم انسان‌ها ظاهر می‌شود، به عبارتی ریتم ضربان قلب انسان تغییر پیدا می‌کند و تحت تأثیر گردش خون، چهره برافروخته و به‌‌ همان نسبت تعادل روحی انسان فرو می‌پاشد و موجب به وجود آمدن استرس می‌شود.

بای ادامه داد: پدیده استرس در یک دوره‌ای می‌تواند در فرد علائم ظاهری و جسمانی داشته باشد و در صورت تداوم از لحاظ روحی فرد را از داشتن تفکر متمرکز و اندیشه‌های صحیح و دقیق منع می‌کند و همچنین در میان خلاقیت و نوآوری فرد نقص‌های به وجود آورد که نتیجه آن حفظ نشدن تعادل روانی باشد و در این حالت چون پایه و اساس تفکر انسان دچار نقص است، نمی‌تواند تصمیم درستی بگیرد و از خود رفتار غیرمتعادل بروز می‌دهد که این رفتار‌ها معمولا آسیب‌زا هستند.

این محقق و پژوهشگر آسیب‌های اجتماعی با اشاره به اینکه برای ایجاد یک سری تحرک‌ها و فعالیت‌ها، اضطراب و استرس تا یک حدی لازمهٔ بدن انسان است، تصریح کرد: استرس در کوتاه‌مدت برانگیزانندهٔ انسان برای تلاش و فعالیت است، اما در درازمدت باعث ایجاد بیماری‌هایی همچون فشار خون و سکته قلبی می‌شود.

وی با بیان اینکه آنفاکتوس قلبی از عوارض طولانی مدت استرس است، اضافه کرد: انسان‌های مضطرب رفتارهای استانداردشان بسیار ناچیز است و اکثر آن‌ها به بیماری‌های قلبی و گوارشی، همانند زخم معده مبتلا می‌شوند و نسبت به دیگران طول عمر کمتری دارند.
بای آستانه تحریک‌پذیری افراد را در ایجاد استرس تأثیرگذار دانست و افزود: اشخاصی که آستانه تحریک‌پذیری پایینی دارند به سرعت دچار استرس می‌شوند به همین دلیل باید آستانه تحریک‌پذیری خود را در برابر استرس بالا ببرند تا تحت تأثیر محرک‌های بیرونی قرار نگیرند.

بای گفت: رمز موفقیت این است که انسان‌ها همیشه و در هر شرایطی به استقبال استرس بروند. اینکه ما بخواهیم یک جامعه بدون استرس و زندگی عاری از اضطراب داشته باشیم محال است و در واقع استرس یک پدیده نرمال و طبیعی زندگی اجتماعی است و باید در برابر آن ایستادگی کرد در این صورت است که انسان‌ها می‌توانند با خیال راحت، به یک زندگی بدون اضطراب و استرس دست پیدا کنند.

او با اشاره به اینکه افراد دچار استرس در ابتدا باید با تلفیق اینکه من توانمندم، سپس قدرتمند کردن خویش و بعد از آن با مبارزه علنی و آشکار به استقبال کنش‌های استرس‌زا بروند، تصریح کرد: افراد باید در وهله اول با روحیه دادن به خود و گفتن این شعار که من انسان توانمندی هستم و هیچ گونه ضعفی ندارم خود را از گرداب استرس خارج کنند و در مرحله اول، تلقین فقط شعار است و در ادامه روند فرد باید به دنبال توانمندسازی و ارتقاء ظرفیت‌ها و استعدادهای خود برود تا بتواند یک عنصر قدرتمندی در زندگی باشد، چون انسان‌های قدرتمند کمتر در گرداب استرس گرفتار می‌شوند.

بای با اظهار تأسف از نبود آموزه‌های مدیریت احساسات در نظام تربیتی و آموزشی مربیان و والدین، تأکید کرد: مهارت کنترل و مدیریت احساسات اصل بسیار مهمی در مواجهه با عوامل استرس‌زا است که در فرآیند رشد نظام تربیتی باید افراد را با احساسات مختلفی همانند خشم، غضب، غیرت و شادی آشنا کنیم.

این محقق و پژوهشگر آسیب‌های اجتماعی مصرف بعضی از غذا‌ها و داروهای گیاهی آرامش‌بخش را به افرادی که دچار استرس هستند، توصیه کرد و یادآور شد: انسان‌ها در سن‌های مختلف بنا بر انرژی ذخیره شده در بدن پتانسیل عصبانی شدن را دارند و افرادی که دچار روان‌پریشی یا استرس مرضی هستند، حتما باید به روان‌پزشک مراجعه کنند.

بای در پایان افزود: ما باید در تلاش باشیم تا موضوعات نشاط و شادی‌آور را در زندگی خود فراوان کنیم و میزان شادی و نشاط را بالا ببریم و از طریق مهندسی معکوس، با افزایش شادی‌ها به مبارزه با استرس برویم. (باشگاه خبرنگاران)