شهین یاراحمدی اظهار کرد: اگرچه دیابت نوع ۱ در هر سنی قابل بروز است؛ اما در کودکان، نوجوانان و جوانان شایع تر است. در این بیماران فقط با مصرف انسولین می توان جان بیمار را نجات داد و به کنترل قند خون مطلوب رسید.

وی ادامه داد: اما حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد کل جمعیت دیابتی را دیابت نوع ۲ شامل می شود و معمولاً نتیجه مقاومت به انسولین و در بعضی موارد اختلال در میزان ترشح انسولین از پانکراس است. درمان این نوع دیابت اصلاح روش زندگی و در صورت لزوم مصرف داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون است؛ اما با گذشت زمان ابتلا به دیابت نوع ۲، به تدریج پانکراس توانایی خود در ترشح میزان کافی انسولین را از دست داده و نیاز به مصرف انسولین به وجود می آید.

یار احمدی درباره راه های کنترل قند خون گفت: اندازه گیری قند خون توسط گلوکومتر باید چندین بار در روز انجام شده و بر اساس آن دوز انسولین تنظیم گردد و این توانمندی مستلزم آموزش دقیق و مستمر بیماران و خانواده آنان است.

عضو هیئت علمی وزارت بهداشت اظهار کرد: در بیماران دیابتی نوع ۱ بهتر است که قبل از هر وعده غذا و قبل از خواب، قند خون اندازه گیری شود. در بعضی از بیماران این اندازه گیری ۲ ساعت بعد از غذا خوردن نیز توصیه می شود؛ اما در عمل معمولاً بیماران ۴-۲ بار در روز چک می کنند.

مدیر برنامه سلامت تیروئید وزارت بهداشت و درمان ادامه داد: بیماران باید در صورت بروز هرکدام از علائم سرماخوردگی و بیماری، بی حالی، تهوع، استفراغ، شکم درد، پر ادراری و در صورت قند خون های بالا و در موارد بالا و پایین شدن مکرر قند خون مبادرت به اندازه گیری قند ادرار کنند.

وی افزود: در بیماران دیابتی نوع ۲ بهتر است قبل از صبحانه و ۲ ساعت بعد از هر وعده غذا خوردن، میزان قند خون چک شود؛ اما به طورمعمول بیشتر بیماران ترجیح می دهند که قند خون خود را هر روز چک نکرده و به اندازه گیری ۳-۱ بار در هفته کفایت می کنند. باید به بیماران تذکر داد که قندهای بعد از غذا خوردن به اندازه قند ناشتا اهمیت داشته و باید اندازه گیری شود. (فارس)