برانکو ایوانکوویچ زمانی به پرسپولیس آمد که این تیم اصلا شرایط خوبی نداشت و در نقطه نازلی از جدول قرار گرفته بود و در مقطعی از فصل، هوادارانش را دلزده کرده بود. با این حال، برانکو به آرامی، مدیریت و برنامه‌های خود را دیکته کرد و در انتهای فصل قبل تیم را تا آستانه قهرمانی پیش برد؛ اما در آن بازی دراماتیک، حریف قانون تفاضل گل نشدند و قهرمانی را به آبی‌های خوزستان دادند.

این حرکت خزنده به سمت بالای جدول نشان داد که برانکو ارزش اعتماد و سرمایه‌گذاری دارد. پرسپولیس در این فصل، به آن چیزی رسید که حتی فصل قبل هم شایستگی آن را داشت؛ اما در این فصل، هیچ کسی در لیاقت این تیم تردید نداشت. سرفصل‌های موفقیت پرسپولیس را فارغ از اولویت‌بندی باید در این موارد خلاصه کرد:

۱- ثبات مدیریت. قهرمانی پرسپولیس ثابت کرد وقتی انتخاب مدیر با دانش صورت بگیرد و پای این مدیر بایستند، نتیجه‌اش شیرین است.

۲- حضور یک فوتبالی خوشنام به نام آقای جعفر کاشانی در راس هیات‌مدیره که فردی تحصیلکرده و موجه است. او فوتبال را خیلی خوب می‌فهمد.

۳- اندیشه‌های برانکو. تیم ملی در زمان حضور او در تیم ملی محافظه‌کارانه و دفاعی بازی می‌کرد؛ اما پرسپولیس برانکو، شجاعانه و تهاجمی بازی می‌کند. البته من در یکی دو مورد به سرمربی پرسپولیس نقد دارم. اول تنشی بود که با سرمربی تیم ملی آغاز کرد و کارش بی‌دلیل و بدموقع بود. دوم جذب بازیکن بی‌کیفیت اوکراینی بود که خیلی عجیب بود. سوم مسامحه بیش از حد در قبال بازیکنان ناسازگار بود. او بالاخره تصمیم گرفت در برابر این قبیل بازیکنان موضعی تند و قاطع بگیرد؛ اما با تاخیر زیاد.

۴- پرسپولیس بر خلاف رقبایش نوسان کمتری در فصل داشت. بخصوص در نیم‌فصل دوم. اما رقبای پرسپولیس نوسان زیادی را تجربه کردند. استقلال نیم‌فصل اول بدی داشت و در نیم‌فصل دوم راه افتاد و تراکتورسازی در نیم فصل اول خوب بود و نیم‌فصل دوم سیر نزولی طی کرد و همین موجب شد دو رقیب جدی، خطری برای پرسپولیس نداشته باشند. در میان این دو رقیب، به نظر من تراکتورسازی تیم شایسته‌تری برای قهرمانی بود. این تیم هم هواداران پر‌شماری داشت و هم بازیکنانی بزرگ؛ اما به دلایل متعدد قهرمان نشد.

۵- قهرمانی پرسپولیس فضای فوتبال ایران را تغییر می‌دهد چون هواداران بسیار زیادی دارد. فوتبال با هوادار زنده است و خواهش همیشگی من از کمیته انضباطی این بود که هواداران را از فوتبال محروم نکند چون روح را از فوتبال می‌گیرد.

دیروز دیداری باشکوه دیدیم چون ورزشگاه پر از تماشاگر بود. امیدوارم مدیران کمیته انضباطی، بازی دیروز را دیده باشند.

ضمن آن‌که امیدوارم مدیران فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش هم بدانند که این تعداد تماشاگر، امکانات رفاهی لازم را می‌خواهد و باید برای حضور در ورزشگاه، به تماشاگر ما انگیزه بدهند.

تماشاگر رکن فوتبال است و باید مشکلاتش در داخل ورزشگاه‌ها و برای حضور در ورزشگاه‌ها مرتفع شود. امیدوارم مدیران ورزش، وظیفه خود را به درستی انجام دهند تا در آینده‌ای نزدیک، ورزشگاه‌ها را پر و فرهنگی ببینیم.

امیر حاج‌رضایی – کارشناس فوتبال