پرده اول:

منصوریان چهارم مرداد ۹۵ بعد از تساوی استقلال برابر نفت تهران در اولین هفته‌ی مسابقات لیگ شانزدهم: بازیکنان ما اشتباهات فردی داشتند که به حریف شانس می‌داد هدف کادر فنی این است که بازیکنان هرچه سریعتر سرحال و فرش شوند.

پرده دوم:

منصوریان ۹ اسفند ۹۵ : به این استقلال خیلی امیدوارم

امیدوارم مسیر جام باشگاه‌های آسیا را هم مثل لیگ پله به پله با موفقیت و پیشرفت طی کنیم و باید در این راه زیرک باشیم.

بازیکنان ما در روند جریان بازی فوق العاده خوب بودند و فقط روی شرح وظایف کمی دچار مشکل شده بودند. در هفته جاری سعی کردیم بازیکنان را با چند جلسه تئوری و چند جلسه حین تمرین متوجه کنیم و تنها نقطه امیدواری ما این است که جوانانی داریم که هر روز تشنه و گرسنه یادگیری هستند.

پرده سوم:

منصوریان در مصاحبه نوروزی سال ۹۶ : سال ۹۶ بهترین سال برای استقلال خواهد بود و مطمئن باشید که اگر از گروه خودمان در آسیا صعود کنیم می‌توانیم افق‌های قهرمانی در آسیا را ببینیم.

پرده چهارم:

منصوریان مرداد ۹۶ : این تیم را طوری شکل داده‌ام که تا سال ۰۲-۱۴۰۱ از بهترین‌های آسیا خواهد بود؛ دست هواداران را می‌بوسم و می‌فشارم.

اینها تنها گوشه ای از وعده های منصوریان در مورد آینده تیم استقلال است که با هرچه جلوتر می رویم انگار وعده ها هم راه می روند و به آینده دیگری موکول می شوند.

اما آنچه از وعده های منصوریان تا بحال باقی مانده است (به جزء پیروزی بر رقیب دیرینه) شکسته شدن رکورد تعداد گلهای خورده استقلال در آسیا، شکسته شدن رکورد شکست ناپذیری استقلال در هفته اول لیگ برتر باخت به سایپای علی دایی برای اولین بار و … بوده است.

همه میدانند که در تیمهایی مانند استقلال و پرسپولیس حتی زمان یک سال نیز کمتر به مربی داده شده است و حتی برانکو نیز تنها کمتر از یک سال زمان داشت تا پرسپولیس را به حد مطلوب تماشاگران این تیم برساند.

با مرور گفته های منصوریان آنچه در نگاه اول میفهمیم این است که منصوریان هر بار برای آرام کردن تماشاگران تیمش وعده آینده را داده است اما این بار با مطرح کردن فرصت ۵ ساله صدای اعتراض بسیاری از هواداران را بلند کرده است.

شاید آنچه که در نیم فصل دوم فصل گذشته به استقلال کمک شایانی کرد پررنگ تر شدن نقش بهتاش فریبا و و نصرالله عبدالهی در کنار منصوریان بود، که به خوبی ثابت کرد این مربی جوان علاوه بر نیاز به مشاوره های فنی نیازمند مشاوره باتجربه تر ها برای کنترل رفتار و مصاحبه هایش می باشد.

متاسفانه در این فصل مشخص است که منصوریان از این دست مشاوره ها کمتر بهره مند بوده و با مصاحبه ها و سخنانش باز راه اشتباه را طی می کند.

اگر منصوریان قصد ندارد که استقلال را ترک کند و به آینده امیدوار است مشخصا اول باید کمی در اظهار نظرها پخته تر عمل کند و بداند که وعده فشار را از روی او برنخواهد داشت بلکه تکرار آن هواداران را ناامیدتر و عصبانی تر میکند.