به گزارش جام جم آنلاین، مهرآوه شریفی نیا بازیگر سینما و تلویزیون نوشت:

اینجا حدودا سه سال و نیمه هستم که پیشونیِ عزیزم رو مجروح کردم.
چیزی که یادمه اینه:
از رخدادی به شدت خوشحال بودم _که حدس می‌زنم به حضور مامانم مربوط می‌شد_، توی خونه‌ی پدربزرگم داشتم دور مبل‌ها می‌دویدم که احتمالا یا سرم گیج رفته یا پام لیز خورده و با کله خوردم به چهارچوب آهنیِ درِ دستشویی!
سرم شکست، کلی خون اومد، کلی گریه کردم، مامانم و مامان‌بزرگم منو بردن بیمارستان و پیشونیم هفت تا بخیه خورد.
چندین سال قبل، رفتم پیش دکتر سرکارات که جاش رو از بین ببره.
پرسید: “اذیتت می‌کنه؟” گفتم:”نه.” گفت: “چرا می‌خوای از بین ببریش؟” گفتم: “همین‌جوری.” گفت: “اولا این اصلا معلوم نیست، دوما هر کاری هم بکنی یه ذره جاش می‌مونه، سوما من می‌تونم درستش کنم و پولمو بگیرم ولی یادگاری شیطنت بچگیته، بذار بمونه، بعدا دلت براش تنگ می‌شه.” منم از خدا خواسته، تحت تاثیر حرفاش قرار گرفتم و اجازه دادم یادگارِ ذوقِ کودکیم تا همیشه روی پیشونیم بمونه.
این بود ماجرای خط روی پیشونی من که در عکس‌های قبلی پرسیده بودین.
پی‌نوشت:
لباس صورتی لیزلیزی(به گویش کودکی) و اون شمع روی کیک با انگشتان لاک زده هم منو کشته