به گزارش سوکا، یدالله کابلی خوشنویس پیشکسوت به مهر گفت: یکی از مشکلاتی که در فضای خوشنویسی کشور پیش آمده کم رنگ شدن توسعه اقتصادی هنر اصیل خوشنویسی است. با آن که همه اعتبار و قداست این هنر مرهون شیوه های اصیل و سنتی است اما اغلب فرصت ها و فضاهای عرضه و تقاضا در اکسپوها و حراجی ها در داخل و خارج از کشور به نقاشی خط اختصاص یافته و جالب اینکه حجم این تلاش و کوشش و تبادلات در برابر دستاوردهای هنر اصیل خوشنویسی بسیار ناچیز است و همه این مسایل موجب دلسردی و ناامیدی هنرمندان خون جگرخورده شده است.

کابلی ادامه داد: الان در دورافتاده ترین نقاط کشور -حتی شعبات مرزی- ما شاهد بروز و ظهور جوانان بسیار موفق و هنرآفرینی هستیم که گاه در گمنامی در این حوزه مشغول به فعالیت هستند و حتی هنوز فرصت نیافته اند کمترین بهره ای از یک عمر تلاش خود داشته باشند و با نهایت بی توجهی مسئولان امر در شهرهای خود، در عین محرومیت مادی و معنوی به خدمت مجانی تن در می دهند. بنده توفیق داشته ام در چندین دهه مسئولیت ارتباطات فرهنگی و نمایشگاه های انجمن را عهده دار باشم و کاملا به این تنگناها واقف هستم. حمایت نکردن گالری ها از این جوان ها جای بسیار گلایه دارد. این روزها گالری ها مشغول روزمره گی اقتصادی و مدیریت سلیقه ای شده اند که با وجود اینهمه هنرمند، اکثرا دنبال افراد و هنرمندان پول ساز هستند.

این شکسته نویس گفت: بنده شاهد هستم هنرمندانی در این اوضاع دشوار اقتصادی تنها با ارتباطات و مدیریت های سلیقه ای و باندبازی، بودجه های هنگفت فرهنگی و هنری را چگونه تصاحب می کنند، در حالیکه هنر مندان شایسته بسیاری هستند که به دلیل بی ارتباطی از این امکانات مالی کشور بی بهره می مانند. بنده هیچگاه مخالف نقاشی خط و فعالیت های گرایشی متفاوت در عرصه هنر نیستم و اتفاقا این عرصه باعث شده است خوشنویسی ما رونق بیشتری به خود بگیرد و ما خوشحالیم در روزگاری که هنر خوشنویسی در رکود بود، نقاشی خط زبان برون مرزی پیدا کرد اما فراموش نکنیم قبل از این دوره، سنگ بنای پیدایش اعتبار خوشنویسی ایرانی با رنج به دست آمده و بسیاری کسان در بسترسازی این فرآیند نقش داشته اند که نباید نادیده گرفته شوند.