الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها 

الهه حصاری بازیگر سینما و تلویزیون ایران هست, وی در همان ابتدا توانست پرطرفدار ظاهر شود و به سینما راه پیدا کند. در بین بازیگرانی که این سال ها در سینما و تلویزیون کوشیده اند ایفای کاراکترهای مملوس دهه هفتادی را برعهده داشته باشند الهه حصاری جایگاه ویژه ای دارد. این بازیگر هرچند خودش متولد آخرین سال از دهه شصت هست

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

اما هم چهره کمابیش نوجوانانه اش و هم عادات رفتاریش در بازیگری و به ویژه نوع نگاهش موجب شده همواره بعنوان یکی از برترین بازیگران ایفای نقش جوانان دهه هفتاد مورد دقت قرار گیرد.

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

الهه حصاری که یک فیلم معناگرایانه با اسم “سوفی و دیوانه” را حاضر توزیع دارد جدیداً درگیر بازی در فیلمی با اسم “بالن” شده هست. “بالن” یک فیلم کاملا جوانانه هست که کارگردانی به اسم مسعود تکاور آن را می سازد; کارگردانی که هرچند نزدیک به دو دهه گذشته اولین فیلم بلند خود با اسم “پروانه های پشت دیوار”

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

را برای سینما تولید اما در سال های جدید اکثر در تلویزیون و شبکه خانگی فعالیت داشته و سریال هایی مثل “رهایی” و آثاری ویدیویی نظیر “بچرخ تا بچرخیم” را کارگردانی کرده هست.

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

“بالن” حکایت تعدادی جوان را میگوید که عازم سفری پرماجرا می‌شوند و می‌روند که به گمان خود یک شبه ره صدساله را بپیمایند اما طبیعی هست که این سفر برایشان رویدادها و ماجراهای گوناگونی را رقم خواهدزد…الهه حصاری ایفاگر یکی از جوانانی هست که در “بالن” به سفری پرماجرا می‌رود! سفری که هر لحظه اش برای وی و همراهان

 

با اتفاقی خاص همراه هست. کوروش تهامی, رامین پرچمی, رضا یزدانی و اندیشه فولادوند از جمله همبازیان الهه حصاری در “بالن” میباشند; بازیگرانی که هرکدام یادآور استایل هنری متفاوتی میباشند. یکی مثل یزدانی خواننده ای ست که اخیرا در “تیک آف” تصویری تازه از قدرت بازیگری خود نشان داد,

 

دیگری کورش تهامی که با “رگ خواب” کولاک کرد. یکی رامین پرچمی که سال ها از بازیگری سینما دور افتاده و اخیرا در کمدی “فیلسوف های احمق” بازی داشت و اندیشه فولادوند هم که آخرین بار با آثاری هم چون “بدو ساعت بعد مهرآباد” و “گاهی” مهمان سینماها بود.

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

نخست با نقش های کوتاه

الهه حصاری به مثل بسیاری دیگر از بازیگران تحصیلات دانشگاهی بازیگری ندارد. او لیسانس زبان انگلیسی و فوق دیپلم تربیت بدنی هست اما از نوجوانی علاقه به بازیگری داشت و برای همین در دوران دبیرستان در گروه های تئاتر دبیرستان شرکت داشته و رفته رفته جذب گروه های تئاتر مدارس کشور شده و به موازات آن نیز کوشید آموزه های بازیگری را در یک آموزشگاه آزاد بازیگری پشت سر بگذارد.

 

حصاری در کلاس های بازیگری موسسه فرهنگی هنری «چهره های ماندگار» ثبت اسم کرد و کوشید با حضور در این مدرسه دانش آکادمیک خود در بازیگری را افزایش دهد.

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

میانه دهه هشتاد بود که الهه حصاری با بازی در فیلم “نطفه شوم” وارد بازیگری حرفه ای شد. “نطفه شوم” فیلمی با نقد خرافات و آلودگی برخی جوانان به آن بود. فیلم گرچه آنقدر باکیفت نبود که مورد دقت مخاطبان قرار گیرد و برای همین حصاری هم به واسطه اش چنان که باید دیده نشد

 

اما حصاری آنقدر تجربه گرا بود که حضور در چنین آثاری را امتداد دهد برای افزون کردن دامنه تجربیات. چنین بود که این بازیگر بعد از “نطفه شوم” در یک کمدی با اسم “تاکسی نارنجی” ایفای نقش کرد; فیلمی به کارگردانی ابراهیم وحیدزاده که گرچه در زمره کمدی های روتین زمان خود بود.

 

حصاری در فیلم بعدی وحیدزاده با اسم “عروسک” هم ایفای نقش کرد و این دو فیلم کنار یکدیگر اسباب مشارکت او با افراد مشهور هم چون بهاره رهنما, آزیتا حاجیان, حسن پورشیرازی و ماهایا پطروسیان را فراهم کرد. حصاری در این آثار نقش های کوتاهی داشت اما شناخت درست از نقش و درک جایگاه در فیلمنامه باعث می شد نقش هایش اسباب آزردگی دلیل مخاطب را موجب نشود.

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

ادامه با سینمای تجاری و سپس…

“زنها شگفت انگیزند” و “زنان ونوسی مردان مریخی” دو فیلم تجاری حصاری بود که در هر دوی آن ها ایفاگر دخترانی جوان که اغفال شده اند را ایفا میکرد. ایفای تیپ زن اغفال شده هرچند سال هاست در سینمای کشور ایران جریان دارد و از زمان فیلم پارسی ها به روزگار معاصر و سینمای بدنه و حتی برخی سریالهای تلویزیونی آمده

 

اما ایفای نمکین این نقش ها که اسباب پیشبرد درام می‌شود موضوعی هست که کمتر بازیگری بتواند از پسش برآید ولی حصاری احتمالا ناخواسته به واسطه حالات چهره اش از پس آن برآمد.بعد از ایفای نقش در این دو فیلم تجاری فرصتی برای حصاری پیش آمد بلکه بتواند در آثاری متفاوت تر ایفای نقش کند.

 

“آزادراه” فیلمی با مضمون تعارضات پیش آمده برای یک طلبه و هم‌چنین “بیتابی بیتا” که روایتی داشت از زندگی دختران تنها در کلانشهرها از جمله آثار متفاوت بعدی بودند. در این میان “بیتابی بیتا” از این حیث که موجب شد الهه حصاری بعد از مدت ها نقش اول زن یک فیلم را ایفا کند می‌تواند جایگاهی ویژه در کارنامه وی داشته باشد.

 

در “بیتابی…” حصاری در نقش دختری جوان ظاهر شده بود که فعالیتیش در یک دندانپزشکی اسباب بدنامی هایی ناروا می‌شود و پسری که به او دل بسته به دنبال نجات او از اوضاع پیش آمده هست اما دشوار آنجاست که این دلبستگی هم سودی به حال دخترک ندارد و دختر جوان در بلبشوی مناسبات نادرست کلان شهری هم چون شهر تهران ذره ذره دچار تحول میشود.

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

حصاری کوشش زیادی کرد که در “بیتابی…” عکس قانع کننده ای از دختری در حال تحول ارائه دهد ولی دشوار آنجا بود که فیلم به دلایل گوناگون که اصلی ترین آن کیفیت پایین اش در اجرا بود آن‌قدر دیده نشد که بتواند اسباب دیده شدن حصاری را هم فراهم کند.

 

تجربه فضاهای متفاوت

“انتهای خیابان هشتم” امتداد منطقی مسیری بود که حصاری بعد از “آزادراه” و “بیتابی…” برای تجربه فضاهای متفاوت در پیش گرفته بود. فیلم آن‌قدر تلخ بود که مدت ها طول بکشد تا بتواند روانه توزیع شود اما اثرگذاری درام آنقدر بود که بتواند مورد دقت مخاطبان قرار گیرد.

 

“قاعده تصادف” نقطه عطفی در کارنامه الهه حصاری هست. فیلمی که با حضور تعدادی از بازیگران جوان سینمای کشور ایران و با روایت داستانی مینی مال درمورد تاثیرپذیری اهداف و آرای آدمیان زا رویدادها کوچک پیرامونی پیش میرود.

 

حصاری در این فیلم جزیی از کل بود چون فیلم از آن درام هایی بود که اصلا شخصیت محوری نداشت و کاراکترهایش به موازات هم روایت شده بود ولی به هر حال در کارنامه حصاری “قاعده تصادف” جایگاهی مناسب پیدا کرد.

الهه حصاری بازیگر محبوب نسل دهه هفتادی ها

فیلمهای میانه

“نقش نگار” که به واسطه بازگشت ناصر ملک مطیعی به سینما مورد دقت قرار گرفت فیلم بعدی حصاری بود. در این فیلم حصاری در نقش خواهر ناتنی دختری پرورشگاهی ظاهر شده بود که در آستانه ازدواج به سراغ والدین ناتنی خود می‌آید. حصاری همان شوخ و شنگی سال های پیش را به این نقش خود هم منتقل کرده بود.

 

همان خنده های تین ایجری و همان سر به هوا بودن ها و همۀ این ها بوده که باعث شد نقشش در “نقش نگار” عمده دیده نشود. گرچه خود فیلم هم به دلایل مدت ها پشت خط توزیع ماندن و بعدتر توزیع در یکی از بدترین زمان ها نتوانست عمده پرمخاطب باشد.

 

“داره صبح میشه” فیلم مینی مال و به شدت خنثایی که در زمره آثار هنر و تجربه ای جای گرفته و “پی ۲۲” دیگر آثار سال های جدید الهه حصاری بوده اند. “داره صبح میشه” به علت بکر نبودن ساختار و خط داستانی چنان که باید مورد دقت قرار نگرفت و “پی ۲۲” هم که روایتی ارائه می داد

 

از دلاوری های نیروی دریایی ایران هم اکثر فیلمی مردانه بود تا زنانه. در کنار این‌ها حصاری در آثاری تلویزیونی مثل “هشت و نیم دقیقه” و محصولات نمایش خانگی مثل “در حاشیه” و “مزاح کردم” و “قلب یخی ۳” هم ظاهر شده هست که در این میان بیش از بقیه همان “هشت و نیم دقیقه” بود که مورد دقت قرار گرفت.

 

از “بالن” تا “هایلایت”

الهه حصاری که این روزها درگیر بازی در “بالن” شده یک فیلم سیاسی با اسم “ماه گرفتگی” با محوریت حوادث ۸۸ را هم حاضر توزیع دارد ضمن این که به جز “بالن” در فیلمی با اسم “هایلایت” هم ایفای نقش داشته هست. هم “بالن” و هم “هایلایت” اگر بتوانند در جشنواره فجر سال جاری حضور خواهندداشت.

 

باید چشم براه ماند و دید ارائه این آثار در جشنواره اسباب دقت اکثر به حصاری را موجب خواهد شد آیا این بازیگر خواهد توانست اولین پاداش بازیگری خود را از جشنواره فجر بگیرد